Kırgız bir yazar olan Cengiz Aytmatov'un bu kitabını okurken olaylara yabancılık çekmedim. O Kazakistan bölgesindeki bir savaşı anlatmış, ben ise bizim topraklarımızın nasıl kazanıldığını düşledim. Kendini geliştirmiş Türk yazarlara bayılıyorum!
Baş karakterimiz Tolgonay'ın çektiği acılara sanki kendi anammış gibi üzülürken bazı konularda da kendini boşa harap ettiğini düşündüm. Tüm karakterler o kadar bizdendi ki... Hepsinin yerine koyabildim kendimi, Aliman'ı anlamakta zorlandım yalnızca.
Kitabın vermek istediği mesaj çok yerindeydi. Üslup zaten aldı götürdü beni. Ancak yaklaşık ilk 50 sayfa boyunca ne okuduğunuzu pek anlayamıyor, konunun neresinden girileceğini, o kadar konu varken hangisinden ilerleyeceğinizi kestiremiyorsunuz fakat 50. sayfayı atlattıktan sonra kitabı elinizden düşürmeniz oldukça zor. Yeri geliyor üzülüyor yeri geliyor kızıyorsunuz. Ama kitabı okuduktan sonra sanki yeni tanıştığınız birinin hayat hikayesini dinlemişsiniz gibi büyüleniyorsunuz. Okunması gereken harika eserlerden.
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.