Sözün Yükü1000Kitap
İsmet Özel için şiir sadece bir sanat biçimi olarak değil, bir varoluş meselesi olarak gördüğü bir alandır. Özel’in Erbain’deki şiirleri, bireysel varoluş sancıları ile tarihî, siyasi ve toplumsal meseleleri aynı potada eriten bir yaklaşımla yazılmıştır.
Şiirlerinde hem modern insanın yalnızlığını hem de tarihsel ve kültürel bir devamlılık içinde var olma sancısını dile getirir. "Cesur ve gururlu diyecekler / Halbuki suskun ve kederliyim"
Dışarıdan bir dirayet, bir duruş gibi görünen şeyin altında derin bir iç hesaplaşma, insanın kendini ve dünyayı anlamlandırma çabası yatar.
Özel’in dili, hem keskin hem de derindir; onun kelimeleri sıradan bir anlam taşımaz, her biri bir çağrışımlar zinciri oluşturur. "Vicdan" onun şiirlerinin en temel kavramlarından biridir. Onun dünyasında insan, sadece bir birey değil; tarih, toplum ve inanç ekseninde kendini sorgulamak zorunda olan bir varlıktır. Erbain’de sıkça rastladığımız bu sorgulama, okuyucuyu da içine çeken bir hesaplaşmaya dönüşür.
Aynı zamanda, onun şiirlerinde "dert sahibi olmak" bir şair duruşunun ötesinde, insan olmanın şartlarından biri olarak ortaya çıkar. İnsanı "dava adamı" yapan şey de budur: Davanın sadece dış dünyaya karşı değil, insanın kendisine karşı da verilmesi gereken bir mücadele olduğunu kavramak.
İsmet Özel’i anlamak, sadece onun şiirini okumakla değil, onun dünyaya bakışını, değişimlerini ve mücadelelerini kavramakla mümkün olur. Çünkü Erbain, bir şairin olgunluk dönemi şiirlerini topladığı bir eser olmanın ötesinde, bir zihnin, bir ruhun ve bir vicdanın haritasıdır.
·
178 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.