Çevirmen notu (dipnot)
Cenâb-ı Hakk'ı sevenler iki türlü sever: Birincisi bir şey ummadan, bir karşılık beklemeden sever. İlâhî zâtı menfaat beklemeden sever. Zâta olan sevgi, sevginin en yüksek derecesidir:
"Sorsan bana izah edemem ben neyi sevdim,
Bir anladığım varsa ancak seni severim."
İkinci sevgi, Cenâb-ı Hakk'ı bir lütuf ve kereminden, meselâ rızık verdiğinden, kendisini yüksek bir mevkiye getirdiğinden sever. "Bu sevgi zâta değil sıfatadır." Bunda bir menfaat bulunduğundan, birinci tür sevgiden aşağıdır. Fakat sevgisinde gönülden bir iştiyâk varsa bu da makbûldür. Yeter ki candan ve gönülden Allah'ı sevsin. İster rızık verdiği için, ister Allah rızası için sevsin, yeter ki sevsin.
·
45 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.