Buket Uzunerin daha önce iki yeşil susamuru ve uzun beyaz bulut Gelibolu kitaplarından sonra okuduğum 3. Eseri.. bu kitabı diğer okuduğum kitaplarından çok farklı bir kurguya ve konuya sahip.. Birleşmiş Milletler tarafından seçilmiş bir grup öğrencinin programa davet edilip burada seminerlere katılıp seminerler vermesi sonucunda aslında bulundukları yerin bir klinik olduğunu (deliler kliniği), bu klinik ve programların ise seçilen öğrencileri normalleştirme programı olduğunu farketmeleri ile birlikte bu seçilmiş kişilerin Balık İzlerinin Sesi (BİS) isimli ütopik bir adaya kaçışlarını, bu normalleştirme programı içerisinde ve kaçışlar esnasında yazarımız başkarakterlerimizden olan Afife Piri ve Romain Gary nin aşklarını da araya sıkıştırmış olup fantastik bir konu edinmiş yazarımız.. Sıradışı ve büyük bir giz taşıyan kurgu olarak da çok dikkat çekici diyebilirim.. İçerisinde altını çizerek okuduğum çok güzel cümleler var en beğendiğim ise; İnsan benzemeye en korktuğuna benzemez mi aslında? Yani insan en çok retetiği şeye yatkındır..
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.