Yine Asil için okuyun!
Benim için çok değerli və ilk kitabına 10/10 verdiğim bir seriye devam etmenin gururuyla bu gün yine buradayım. Medusanın Ölü Kumları 2 de an itibariyle bitmişdir ve seriyi sevmeye, devamını okumaya hazırım.
Kitap 544 sayfa, 17 bölüm ve bölümler yine dozunda, abartı sayılacak kadar uzun değil. Bir bölüm min 12 sayfa, max 56 sayfa. Bölümler o kadar akıcı ki, 56 sayfaya 56 diyemiyorum, sanki max 15-20 sayfa okudum. Maral Atmaca her sonraki kitabında akıcılık konusunda daha da geliştiriyor kendisini, gerçekten de, helal olsun.
Konusu itibariyle daha çok yeni şeyler öğrendik, yeni karakterler geldi ve ben şahsen çok beğendim, en çok da Aybars ve Dehlizi, bir az da Cihangir beyi. Klan liderlerini de, her klanın başkentini de, bir çok sırların olduğunu da, onları çözüm yolunun karakterler arasında soğukluklara, belki de, düşmanlıklara sebep olabileceğini ve başka bir çok olaylar okuduk ve hepsi de kitabın akıcılığında eşsiz rolü vardı. Yazar hiçkimse arasında adaletsizlik yapmamak için maşallah her kesde bir karanlık, gizemli ve çözülmeli olan taraf yaratmış. Bu kitabın en güzel taraflarından biri de kitabı farklı karakterlerin bakış açısından da okuyabilmemiz olmuş. Öyle bir karakter söyleyemem ki, geçmişini ve bundan sonra neler olacağını merak etmiyorum. Gerçek anlamda her kesi merak ediyorum.
Kitapta benim için en iyi işlenilen konu Elzemin çocukluğunu yaşayamamasının karşılığında kısa bir süre de olsa, çocukluğunu yaşaması oldu. O sahneler bir kaç bölüm sürdü ve çok iyiydi, hele ki, muazzam ötesi deli üç silahşörün etrafında pervane olması ve Savcıyı deli ettiği, Savcının onu deli ettiği, komik itirazlarını okumak çok eğlenceliydi, bu sahnelere puanım 10 üzerinden 100.
Karakterlere gelirsek:
1. Elzem- Savcı için vazgeçilmez olan, farklı bir kadın, hem komik, hem inat, hem anacan, hem fedakar, hem kardeşini korumak için her illete maruz kalan, ama bir o kadar da bazı yerlerde beğenmediğim bir karakter. Savcı ile olan ilişkisini okumak hem çok iyi, hem de çok komikti, o sahneleri alıntıladığımda gülmekten ölüyordum. Elzemde sevemediğim bir şey son bölümlerde Savcının bir sırrını çözdükten sonra ona karşı tavır alması ve ondan intikam almak istemesi bana çok anlamsız geldi, çünki o adam o kadının yıllar sonra karşısına böyle geçeceğini bilemezdi ve o olayı da kendi hayrı için değil, ailesi için yaptı, Elzem Savcının yerinde olsaydı, o da öyle yapardı Itır için.
2. Savcı- bu kitapta Savcının duygularını daha iyi anlıyoruz ve bir çok konuda Savcıyı çok beğendim, güzel seviyor, güzel düşünüyor ve kadın-erkek ilişkisine dair düşünceleri çok değerliydi. Elzeme ülkem ve vazgeçilmezim demesi ve kendi duygularındaki eminliği de çok iyiydi. Tek sevemediğim olaysa bazı yerlerde anlamsız kıskançlıkları ve öfkelenmesiydi, çok ilkel, taş devri erkeği gibi davranıyordu.
3. Doğa ve Asil var ya bu ikilide Doğa bazen beni ne kadar sinirlendirse de, aptal olsa da, Asili bırakamam, anlıyor musunuz...Asil mükemmel, sadece mükemmel, anlatacak kelime bulamıyorum, okuyun ve anlayın, Doğayla olduğu her sahnede Asil gerçek bir asil beyefendi. Adının hakkını verdiği için kendisine teşekkürlerimi iletiyorum...
4. Mara da her zamanki Maraydı, ancak o da değişecek...
5. Dehlizi çok merak ediyorum, umarım merak etmeme değer. En merak ettiğim ilk 3 sırdan biri kendisi...
6. Itır- bu kız, gerçekten, ne yapmaya çalışıyor, yaptıklarını anlayabiliyor mu, beyin diye bir şey var mı, anlayamıyorum...Gedizle olan sahneleri sadece komik ve katlanılırdı...
7. Klan liderlerini kendiniz çözün...
Kitapta ve genel olarak seride sevemediğim olay tabi ki, Maral Atmacanın karakterlerinde yazdığı gereksiz intikam alma çabası ve bu intikam alma çabasının tek sebebi karakterlerin birbirini asla dinlemeden karar vermesi ve sonda da pişman olmaları. Yazarın yazım dilini bildiğimden söylüyorum bunu ve bir şeye de çok eminim. Yazar tüm kitaplarında yaptığı o gereksiz olay: ilk 1-2 kitapta düşmanlar 3-4.kitaplarda dost olacak, ama önceki kitaplarda halbuki birbirlerinin ağızlarına etmişler. Anlamı olmayan intikam sahnelerini okurken sıkılıyorum, çünki yazar sonraki kitaplarda gereksiz bir şekilde onları barıştıracak bir olay yazacak, bilinen bir şey bu zaten ve 3.kitap bu yüzden beni bir az sinirlendirebilir diye düşünüyorum, hate to friends olayını da yaşayacağımıza çok eminim. Itırın da yaptığının çocukluk değil, beyinsizlik sindromuyla ilgili olduğunu düşünüyorum.
Son olarak geniş bir fantastik evren ve her kitapta farklı sırlar ve onların çözülmesini okumak istiyorsanız, aşk, tutku, naiflik, klanlar ve onların işleyiş tarzı, komik ögelerle dolu seri arıyorsanız, Medusanın Ölü Kumları serisi güzel bir tercih olacaktır.
Benim için 9/10.
·
178 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.