Bir dizeye özne olmak..birinin sana fısıldamasını beklemeden,ayna baktığında bir dizeyi kendine iltifat gibi dizmek..önce kendi içinde kendini bulmak, sevmek, kabullenmek..hak eder miyim diye düşünmeden kendine güzellikleri layık görmek.
Neden olmasın?
O zaman başlatıyorum koca bir şiiri değilse bile tek bir dizeyi kendime hediye etme hakkım olsaydı bu cümle olsun isterdim;
" Hançer gibi keskin ve çiçekler gibi ince "