Bu inceleme "şeyleri anlatmaya çalışan bir çocuk"un incelemesidir.
Uzun zaman sonra tekrardan Kralkatili evreninden bir şeyler okumak hoşuma gitti. Seriyi okurken Bast'ın Kvothe'ye Reshi diye hitap etmesini zaten severdim ve bunca zamanın sonunda tekrardan Reshi hitabını duymak beni mutlu etti. Ana seride de beğendiğim Rothfuss yazı stili yine bu kitapta da kendini konuşturmuş ve bu dili okumayı özlemişim gerçekten.
Kitabı kaba bir şekilde tanımlamak gerekirse belli bir zaman diliminde Bast'ın başından geçenler diyebiliriz, tabii her şeyi Bast gözünden okuyoruz o yüzden yaşananları Bast'ın tarzıyla okuyoruz.
"Bırakın diğerleri sadece mükemmellikle yetinsin. Bast bir sanatçıydı."
Hikaye sayesinde Bast hakkında biraz daha bilgi ediniyoruz ama bunlar bize direkt olarak verilmekten ziyade yaşanandan çıkarım tarzında veriliyor. Örnek vermek gerekirse Bast'ın Rike ile yaptığı anlaşmayı söyleyebiliriz. Diğer çocuklarla yaptığı anlaşmayla çok daha farklı bir anlaşmaydı ve ben Rike'ın isminin değişmiş olabileceğini düşünüyorum, sadece bir düşünce. Zaten bu yüzden de Bast'ın bir isimci olabileceğini söylemiştim aslında. Seriyi okurken zaten birçoğumuz gibi ben de Kvothe'nin Bast ile nasıl tanıştığını merak ediyordum, en azından yolları nerede kesişti gibi. Ama bu kitaptan sonra bu merakım daha da arttık diyebilirim, Kvothe nasıl oldu da böyle bir yaratıkla arkadaş olabildi ve Kvothe'den sürekli Bast'ın efendisi olarak bahsediliyor, bütün bunlar nasıl yani dedirtiyor. Hikayenin içinde minik minik göndermeler olduğunu düşünüyorum, serinin teorisyenleri için hatrı sayılır miktarda malzeme var bence :D Özellikle bu detaylar sonuçta novella olan bu kitabı beklemediğim şekilde beğenmemi sağladı sanırım. Tüm bunlar dışında genel evren hakkında da bilgiler edinmiş oluyoruz, bunun en basit örneği olarak grammarie ve glammourie diyebiliriz.
Eğer Kralkatili evreninde biraz daha derinlere girmek istiyorsanız (silmarillion gibi değil) okumanızı tavsiye ederim, şahsen beğendiğim bir kitap oldu ve harcadığım zamana değdi diyebilirim. Aysız bir gecede sokakta dolanmayacak kadar bilge olmamız dileğiyle, kitapla ve müzikle kalın dostlarım.
"Bast omuzları arasındaki sertliği biraz hafiflediğini hissetti. Gülümsemesi yumuşadı, pürüssüzleşti. Elbette. Meraklı bir çocuktu. Elbette. Arzular arasındaki yol buydu."
Bast yine bir tekerlemeye başladı. Dalın ucunu iki adama sırayla doğrultarak havada ışıklı kavisler çizdi.
Arpa. Buğday.
Taş ve kaya.
Rüzgar. Su.
Al sana, al sana.
Tekerleme bittiğinde dalın yanan ucu sakallı adamı gösteriyordu. Bast'ın dişleri ateş ışığında kıpkırmızıydı. Yüzünde tebessümden eser yoktu
··
797 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Çok güzel bir inceleme. Seriyi tekrar okumak geçiyor içimden uzun zamandır ama yazarın son kitabı çıkarmasını bekliyorum yıllardır. Çıkarırsa tekrar okumaya başlayacağım.
Mithrandir
Gönderi Sahibi
Teşekkür ederim 🙂 Tekrar okuma yapmak için ben de 3. kitabı bekliyorum ama bu gidişle daha çok bekleyeceğiz gibi :D
