Karşılaştığımız, yanımızdan geçip giden, dışarıdan bakıp imrendiğimiz herkesin bir hikâyesi var. Ve bu hikâyeler sandığımız gibi öyle pek de güzel denen türden değil.
Kitap 5 kişinin hayatını konu ediniyor. Tek tek hepsinin hayatına konuk oluyoruz ama bu hayatlar ne tamamen birbirinden bağımsız ne de iç içe.
Birbirlerinin sayesinde birçok şeyle tanışıyorlar ama birbirleriyle de hiç tanışamıyorlar. Belki bir yerlerde denk geliyorlar ama birbirlerinin hayatında açtıkları güzelliklerden, iyileştirdiklerinden bihaberler.
Her hikâye aslında bir parça bizden. Her cümlede kendi hayatımızı buluyoruz. Kendi beklentilerimiz, kendi arayışlarımız, kendi vazgeçişlerimiz, cesaretsizliğimiz.. Bambaşka olmasını istediklerimiz, oldurmaya güç yettiremediklerimiz.
Bazıları işsiz, bazıları olduğu konumunu beğenmiyor.
Bazıları her şeye geç kaldığını hissediyor, bazıları her şeye yetecek gücü olduğunu düşünüyor... Tüm bunlar biz değil miyiz? Birer parçamız değil mi?
Bambaşka hayatlar var kitapta dediğim gibi, tek ortak noktaları ise: Kütüphane ve Kütüphaneci Komaçi Hanım.
Komaçi Hanım her gelen okuyucuya farklı bir kitap öneriyor ama bu kitapların hepsinin sonucunda okuyucu kendi bakış açısını değiştiriyor. Olaylara, hayata ve en önemlisi kendisine, bambaşka bir pencereden bakıyor. Ve yeniden ayağa kalkma gücünü, umudunu kazanıyor. Benim tabirimle iyileşiyor.
Kitapların iyileştirici gücüne burada da rastlıyoruz.
Hep okuyalım: öğrenelim ve iyileşelim.
(Spoiler vermemek adına daha fazla ayrıntıya girmek istemiyorum. Mutlaka okumanız gerektiğini düşünüyorum.)
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.