Beni en çok etkileyen kitabın bu denli gerçek oluşuydu. Tüm diktatörlüklerde benzer hikayeler dönüyor. Her hikayede en çok çalışan eziliyor. Çalışanların önüne (muhtemelen) ulaşamayacakları bir değirmen hayali konuyor. Onlar hayallerinin peşinde koşarken arka tarafta güya daha akıllı olanlar hayatını yaşıyor. “Bizden biri” diye görülüp başlarda sevilen, desteklenen gün geliyor bizden en uzak kişi oluyor. Hayali düşmanlarla nefret hep diri tutuluyor. Gibi gibi… öyle yerinde metaforlar vardı ki, hayal gücüne hayran kaldım Orwell’ın.
Bunların tamamen dışında, 8. sınıf öğrencilerinden okuyup beğenenler oluyor, alt metinden tamamen bağımsız.
Velhasılıkelam; çok güzel bir masaldı. Keyifli okumalar.