Mihmandar,bir Eyüp Sultan romanı.Ben İstanbul’da en çok Eyüp’ü severim,cami avlusunu,kabirlerin etrafını,oranın manevi çehresi içimi her zaman ferahlatır.Rasulden bir iz vardır,sahabeden bir koku vardır orada.
Ufak bir iç döküşten sonra kitaba gelelim.Kitap hicretle başlıyor.Sonra Rasul’un Medine’de konakladığı dönemlerden bazı kesitler okuyoruz.Tabi pek çok hadis de naklediyor yazar bize ki bunun için dahi okuruz.Sayfalar aktıkça sahabilerin isimleri geçiyor,her biri gökteki yıldızlara benzeyen sahabilerin şahsiyetlerine dair türlü bilgiler de öğreniyoruz.Devamında Emevi iktidarı,Şam’daki mücadeleler ve İstanbul’un kuşatılmasına giden yolda kimi zaman müslüman kimi zaman hristiyan bazı karakterlerin gözüyle olayların akışına şahit oluyoruz.Özellikle 200 den sonrası çok keyifliydi.Ben hep sayfalar Ebu Eyyubdan bahsetsin istedim,sahabelerin adı geçsin istedim.Fakat yazar hacimli eser ortaya çıkarmasından dolayı dönemin arka planına dair bazı olaylardan da bahsetmiş.Örneğin rum ateşinin bulunuşu da uzun uzun işlenmiş.Kitap aynı anda birkaç kişinin,hem müslüman hem hristiyan tebaadan şahsiyetlerinim hikayesini de barındırıyor.Romansal kurgu burada biraz daha ön plana çıkıyor diye düşünüyorum.Biraz film tadındaydı da açıkçası o kısımlar.Ben epey keyif aldım,iyi okumalar dilerim herkese
·
134 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.