Hepimiz birer Sisifos'uz ama farkında olan çok az
Kitabın çıkış noktası şu soruyla başlar: "Gerçekten ciddi olan tek felsefi sorun intihardır." Bu cümleyle, hayatın yaşanmaya değer olup olmadığını sorgular. Ona göre evrenin sessizliğiyle insanın anlam arayışı çarpıştığında "absürd" doğar. İnsan anlam ister, evren ise buna karşılık vermez.
Camus’a göre, yani onun felsefesine göre, intihar çözüm değil, kaçıştır. Ona göre esas olan absürdü kabul etmektir.
Yunan mitolojisinden Sisifos karakteri, tanrılar tarafından anlamsız bir göreve mahkûm edilir: Yuvarladığı taşı tepeye çıkarmak, ama taşın her defasında aşağı düşmesi. Bu mit, Camus için absürd insanın simgesidir.
Ama Camus şöyle der: "Sisifos'u mutlu olarak tasavvur etmeliyiz." Çünkü Sisifos, kaderinin farkındadır ve onu kabullenerek başkaldırır. Absürdle yüzleşip yaşamaya devam eden insan gibi, o da anlam arayışını bir varoluş biçimine dönüştürür. Hepimiz de birer Sisifos değil miyiz? Her gün aynı şeyleri yaparak, metafor taşımızı tepeye çıkarıp sonrasında yuvarlanışı izlemiyor muyuz? Kim farkında peki? Sisifos olduğunu galiba fark edince ve kabul edince başlıyor yaşamın anlamı. Belki de bu da ayrı bir absürd bilinmez. Ama başkaldırmak gerekli yaşamaya, kısacası her şeye…
Camus’un tanımıyla, absürd insan kendini tükenmiş hissetmez; sınırlılığı içinde her şeyin tadını çıkarmaya çalışır. O, her şeyi yaşamaya, hiçbir şeyi kaçırmamaya karar veren ve uygulayan kişidir.
Ölümü düşünse de yaşamayı seçen, hayatının anlamı olmasa bile tadını çıkarandır. Bir nevi Sisifos…
Uyumsuz insanın üç temel kuralı vardır: Bilinç, İsyan ve Tutku. Uyumsuz insan gerçeğin farkındadır, yaşam anlamsızdır; bu bilinç onu diri tutar. Şimdi de yaşar, her daim tutkuyla derinlemesine. Sonsuzluk yoktur ve bunu bilerek dolu dolu yaşar her anı.
Ayrıca Karamazov Kardeşler, Kafka’nın Dava’sı, Don Juan ile ilgili yorumlar da kitapta ayrı bir bölümde yer almış. Kendi bakış açısından yorumlamış. Bu kitaptaki karakterler başta yazarları tarafından uyumsuz olarak yaratılmışlarsa da sonunda Tanrı’ya sığınmışlardır. Bunun içinde Camus için o karakterler uyumsuz değil, birer varoluşçudur. Çünkü uyumsuz Tanrı'ya dahi sığınmayandır. Ama hepsi de birer başyapıttır, okunması gereken eserlerdir.
Kitabın ismi Sisifos Söyleni olsa da birkaç farklı bölümden oluşur ve bize uyumsuzu anlatır. Aslında kendi anlam arayışının sonunda bulduğu anlamsızlığı ve buna rağmen yaşamayı göze almayı, ölümlü olarak…
Yabancı kitabındaki karakterini de daha kolay anlamamıza yardımcı olacak bir kitap çünkü o da Sisifos’un kardeşi…
·
73 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.