Bir sarmaşık diyordu o aşk için. "Aşk” sözcüğü zaten sözlükte "sarmaşık" demekmiş. Bir sarmaşık çınarları, servileri nasıl sarıp sarmalarsa aşk da öyle sarıp sarmalarmış çınar gibi yiğitleri, servi boylu dilberleri. Ve her sarmaşık, sardığı ağacı kuruturmuş sonunda. Dıştan yemyeşil ve güzel gösterirmiş ama içten içe kurutur, çürütür, çökertirmiş. Bütün bunları bahçesindeki en güzel hurmayı kurutan sarmaşığa bakarak anlatıyordu, her dizeyi yazdıkça gelin gibi süslenmiş ama meyveden kesilip kurumaya başlamış olan hurmaya bir kez daha gözleri dolarak bakıyordu.
·
1 +1'leme
·748 Gösterim
1 Yorum
Emre okuduğum diğer kitaplarında zaman zaman benimde sıkıldığım olmuştu ama yine de okumaya değer şeyler çıkarıyor ortaya her seferindeYorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.