Kiraz ağaçları Japon kültüründe umut demekmiş.. öyleyse umut her zaman olacaktır bazen taşıması da yük olsa da Pandora ve yalancı tanrıların dahi yok edemediği en kutsal duygudur umut...
Tevfik Kalkan'ı çok eski arkadaşlarından tanırım yer yer ortak anılarını dinleyince tanımak istemiştim. 32 yılın ardından fiziki özgürlüğüne kavuşunca her insan gibi ben de çok mutlu oldum. Kitabını çıktığı günden itibaren heyecanla bekliyordum ki buna değdi. Son zamanlarda okuduğum en gerçekçi ve içten kitaptı. Bazı yerleri elimden gelse 3-4 sayfa aralıksız alıntı yapıp buraya eklemek isterdim. O denli yoğun ve etkileyici. Gözlem ve eleştirileri de zamanın "eksik ve yetmez" anlayışlarını hem teşhir ediyor ve eleştiriyor. 32 yıl bir fiil kapalı tecrit ortamında kendisini bu denli koruması oldukça başarılı.
Biraz da içeriğine değinmek gerekirse Dersimli Hüseyin'in göç ettirildiği İstanbul'da kendi hakikatiyle buluşup, erkenden hakikat savaşçılığına yükselmesi ve ailesinin yaşadıkları.. kız kardeşi Zerife ana karakter gibi gözükse de her karakter ana karakter ve özne diyebilirim. Zerife okulu bırakıp Gazeteci olup Abisi heval Şiyar'ın akıbetini öğrenmeyi ister. Bu yolda ilerlerken kendi yanlış anlayışlarını keşif eder. Beni en çok etkileyen ise geç ulusallaşan Dersimlilerin yani bizlerin aile yapısını, sosyolojisini bu kadar iyi ele alınması.. sanki nenem ve dedem romanın içinden çıkacak gibi bekledim. Zerife abisinin arkadaşlarını bulur bazıları direk sisteme yedeklenmiş, bazıları ise korkudan sinmiş tipler... Gerçek arkadaşı Arif ise Şehadete kadar abisinin yanında olan arkadaştır ve her şeyi anlatır.. Arif karakteri ve Siyabend'in yaptığı tartışmalar güncel siyasi hattımızın dahi bugün anlayamadığı komünal ekonomi üzerine öğretici bir tartışma içerir benim de en çok hoşuma kısım bu oldu çünkü matematik ya da metaya boğmadan hikaye anlatır gibi işlenmiş.
"annem de basın açıklaması yapacak herhalde ne yapsın o da böyle görmüş devrimcilerden sanırım tarz bu oldu" cümlesi kendi gerçekliğimizi ele veriyor:)) savaşın acımasız yüzünü de isimsiz ve mezarsız gidenlerimizinden çok iyi görürüz. Zerifenin arayışını kendi arayışıma da çok benzettim neyse ki o başardı.... Ve kitabın sonunda tam duygusallaşmışken Sürecek... Yazısı bir moral oldu.. sürecek ve taki onurlu bir yaşama kavuşuncaya dek..
Eleştirilerim ise; Kurmanci yerine Kürtçe, Kirmancki yerine Zazaca yazmak yerine direk kirmancki veya kurmanci lehçesi yazılabilirdi. Zamansal hatalar ve birkaç yazım yanlışı göze çarpıyor. Dersim inanç ve itikatina dair yazılanlar dipnotlar kısmında verilebilinirdi. Son olarak ne yazsak eksik kalacak söz yarım kalsın ve herkes bu kitabı okumaya gayret etsin...
·
353 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
