(Sonat'ı okuyalı çok oldu ama çevremdekilere yazdığım yorumu bir de buradan yazayım kaybetmeden.)
Kitabın kapağına aldandım, wp çıkışlı demeden önyargısız okuma listesine ekledim. Zaten reading slumptan çıkmak için dilinin hafif olacağını umuyordum, okuyanların da şu öve öve bitiremediği kitaba başlayayım dedim.
Kitaba gelecek olursak, olaylar o kadar temelsiz ve absürt gelişiyor ki 'yav he he' diyerek okuduğum yerler oldu. Yazarımız nasıl biridir hiçbir fikrim yok ama keşke 'bad boy'umuzun gözlerini betimleyecek vaktin bir kısmını kurguyu güçlendirmeye harcasaymış. Bölümlerin müzik etkisiyle yazıldığı gerçekten çok belli. Bilmiyorum deneyeniniz var mı ama bazen bir müziğin etkisiyle yazdığınız kompozisyon veya hikayeyi müziğin etkisi geçip tekrar okuduğunuzda, size eskisi gibi etkileyici gelmediğini fark ediyorsunuz. Keza bunu bir tanıdığınızın yazılarıyla da denerseniz aynı sonuç. Zaten teması bakımından da müzik odaklı ama olmuyor ey ahali! Yazarın ballandıra ballandıra anlattığı yerleri okurken donuk bir şekilde 'eee?' demeden edemiyorsunuz. Söylemeden edemeyeceğim karakterlerin isim benzerliği başlardan kimin kim olduğunu anlamaya çalışırken bir miktar kafa karıştırıcı oldu. Ayrıca kızımızın hareketleri kitap boyunca çıldırttı. Karakterlerde tutarsızlıkların olması da ayrı bir olay. İlişkiye gelecek olursak, baş karakterlerin aşkının beni zerre etkilemediği çok az kitap vardır. Bu da onlardan biri. Kitabın sonunda da 'oh be bitti!' diyerek rahat bir nefes aldım. Bari sonu etkileyici olsaydı. Keşke kitabın tanıtımlarındaki havaya göre bir kitap olsaydı. Bana hiç o hissiyatı vermedi. Kitaba dair beğendiğim şey kapağı bir de çabuk bitmesi oldu. Tavsiye etmeyeceğim ama zevk meselesi, kolay okunan ve biraz çıldırtan bir kitap okumak istiyorsanız alın okuyun.
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.