Bu aralar Baudelaire okumak istiyordum bu yüzden Paris Sıkıntısı'nı almıştım ama kitapçıda alt rafta bu kısa öyküyü görünce ilgimi çekti ve bunu da aldım. Şeytan tüyü var adamda çünkü. Aynı gün Notre Dame Lisesi'nde bir müzik etkinliği vardı ve beklerken açtım Fanfarlo okumaya başladım. Entrika ve mizah doluydu, sardı açıkçası. İnsan ruhunun ikircikli ve ölçülemez kumaşını iyi tasvir eden bu adam herkesin arzularıyla yaşadığı ve bu arzuları aracılığıyla bağ kurup işbirliği yaptığı bu kısa öyküde o beyaz ve siyahtan ibaret olmayan gri alana temas etmiş. Benim gibi umutsuz romantikler için oldukça ilham vericiydi. Türk dizisini ya da filmini yapmak lazım bunun. Güzel fikir.