Sizce insanın karakteri zaman içinde değişir mi?yoksa doğuştan ne gelirse odur mu?Son zamanlarda sıkça düşündüğüm konu tam olarak da bu. Değerli büyüklerimiz Schopenhauer’a ve Kant’a göre değişmiyor nasıl doğduysak öyle devam ediyoruz. Bizdeki tabiri ile yedisinde neysek yetmişinde de oyuz.
Jules Payot ise İrade Terbiyesi eserinde karakterlerimizin zaman içinde değiştiğini savunur,ben de kendisiyle aynı fikirdeyim. Peki bizdeki ruhsal veya bedensel bir değişim,etrafımızdaki insanların bize olan tavrını değiştirir mi?ya da onların olmamızı istediği kalıptan çıkıp başka birine dönüştüğümüzde? Tıpkı içinde bulunduğu topluma ve aileye köle gibi bağlı olan ve sadece onların istediği kişi olduğunda gerçek anlamda sevilen ve istenen Gregor Samsa gibi…Onun dönüşümü,başkaldırısı bilinçaltında başlıyor ve bir anda,belki de kendisi olmak istediği anda dışlanma süreci başlıyor. Sürüye dönmesi için eski haline gelmesi gerekiyor ama o bunu kendince red ediyor. Birey olmaya asla müsama göstermeyen,sadece size çizilen alanda olmanızı isteyen pek çok aile ve toplum gibi…