her şey zehirdir, mühim olan dozudur
kitabı yaklaşık 2 sene önce okumuştum, birkaç gün önce kitaba bu kadar düşük bir puan vermemin nedeni gerçekten de kötü bir kitap olması mı diye düşünüp tekrar okumaya başladım ve şunu fark ettim; kitabı sürekli geçiştirerek okumuşum, pek fazla dikkate almamışım. sebebi de basit: çünkü bir kişisel gelişim kitabı. 2 sene önce bu kitabı okurken anlatılan şeyleri kişisel gelişim klişeleri olarak yorumladığım için kitabı fazla yüzeysel ve sıradan bulup beğenmemiştim. tekrar okuyunca fark ettim ki bu kitap alışık olduğumuz tarzda/sıradan bir kişisel gelişim kitabı değil aslında. okuyucunun egosunu şişirmekten başka bir vasfı olmayan, suçu her zaman başkalarında aramamızı söyleyen, sanki biz hiçbir iradesi olmayan akılsız varlıklarmışız da bütün sorunlar bu yüzden başımıza geliyormuş gibi düşündürüp sürekli aynı şeyleri papağan gibi tekrarlayan sıradan kişisel gelişim kitaplarının aksine bu kitap suçun başkalarında değil bizde olduğunu, her ne kadar başkaları tarafından başımıza kötü şeyler gelse de bu kötü olaylarla başa çıkmanın sorumluluğunun tamamen bizde olduğunu bize anlaşılır bir dille anlatıyor. adından da anlaşılacağı üzere kitabın konusu kafaya takmamayı başarmak üzerine. fakat yazarın da belirttiği gibi bu kafaya takmama öğretisi her şeye karşı bir kayıtsızlık değil, yalnızca bizim için önemi olan şeyleri kafaya takmamızı öğütler. kitap dünyadaki her insana hitap eden bir kitap değil tabi. örnek verecek olursam; yazar hayatı boyunca 55 farklı ülkeyi gezmiş, yapmak istediği herhangi bir şeyi yapmak için önündeki tek engel sadece kendi psikolojik sorunları olan, maddi ve manevi özgür bir amerikan vatandaşı. her insan hayatı bu şartlarda yaşayamıyor malesef ki. böyle imkanlar dahilinde bir hayat yaşayan bir insana ufak tefek şeyleri kafaya takma demekle afganistanda her bakımdan hapis hayatı yaşayan bir kadına sana yapılan fiziksel veya psikolojik baskıları, ölüm tehditlerini kafana takma demek aynı şey değil tahmin edileceği üzere. yani kitap baskı altında olmayıp kendi özgür iradesiyle seçim yapabilme şansına sahip insanlar için öğütler içeriyor. sosyal medyadaki toksik gösteriş merakına, egolarımızdan doğan kendi benliğini aşamama ve bunun sonucunda dürüst ve sağlıklı bir iletişim kuramama gibi sorunlardan kaynaklı kafaya taktığımız şeyleri kafaya takmanın ne kadar anlamsız olduğu sohbet tarzında anlatılmış. 2 sene önceki okumamda da kitap boyunca anlatılan her şeyin zaten bilincindeydim o yüzden kitapta 1-2 şey dışında beni çok fazla şaşırtan veya ilk defa öğrendiğim bir şey yoktu aslında. her insan gibi ben de bazen üzerinde o kadar da düşünülmeye değmeyen konularda hak ettiğinden çok daha fazla kafa patlatıyor olsam da genel olarak ufak tefek, önemsiz, hayatımı neredeyse hiç etkilemeyecek şeyleri fazla kafaya takmadığım için kitap bana bu alışkanlığımı yeniden hatırlatmış/uyarmış gibi oldu aslında. kitap çok akıcıydı, ciddi ve hazmedilmesi güç bir makale gibi değil de daha çok yazarla karşılıklı sohbet ediyormuş gibi bir kitap. her şeyi kafaya takan bir insansanız bu kitap kesinlikle başucu kitabınız olur
·
251 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.