“Ben His Alatav,” Kaderin kanlı oyunlarında ailesinin planlı ölümünden sonra babasının kalesi olarak yetiştrilmiş bir askerdi. Onun geleceği o daha doğmadan belirlenmiş bu kanlı hesaplaşmada geleceği yaşama dair umudu olan tek dileği elinden alınmıştı.
O öleceğini bile bile yaşıyordu. “Sayaç tam altı yıl önce başlamıştı. Bitmesi yakındı, az bir vakti kalmıştı. 365 günden daha az olduğunu biliyordu artık, ” derken gözlerinde beliren pusu belliydi “Görevi belliydi.”
‘Yirmi altıncı yaşını doldurduğunda... Yani 6 Haziran 2023’te bu sayaç duracak. Hem beyin ölümü hem de kalbinin durması gerçekleşecek şekilde ayarlanmışdı.”
Bu kitap Hisar Alatav tarafından anlatılıyor zaten şuanki kızgınlığım ile Hiç Bronz beyi çekemezdim (Bronz ile ilgili tüm birikimleri 3 . kitapda aktaracağım )ben Hisar'da takılı kaldım ona hem çok üzüldüm hem çok sevdim bu kadar kötülüğün içinde hala ayakta kalabilmesine hayranım 2. tap gidişat açısıından biraz durağan gelsede belli bir yerden sonra hem duygular hem olaylar hız kesmeden ilerledi ve ben şuan 3. kitap için sabırsızlıkla bekliyorum