SpoilerRoman
Herkese merhaba. Bugün size okurken delirmekten bir türlü bitiremediğim bir kitapla geldim. Okumanızı tavsiye etmeyeceğim için bol bol spoiler gireceğim haberiniz olsun.
Kitapta, Nazlı'nın hep hatırlamadığı anılardan dolayı böyle biri olduğu işlendi ama yine de bir karakter nasıl bu kadar klişe ve sinir bozucu olabilir anlayamıyorum. Şimdi size ana karakterimiz ve çıldırmamın sebebi olan Nazlı'yı anlatmaya başlıyorum. Ben yazarken bile titredim siz bir de okurken düşünün.
Sınıfın birincisi tabii ki, burnu havada, ben herkesten farklıyım havalarında takılıyor, kimse bana yanaşmasın ben insan sevmiyorum tavırları, beni gerçekten tanısalardı beni sevmeyip terk ederlerdi düşünceleri, insanları kırıp döküp sonra herkes beni terk ediyor, insanlar çok nankör ayaklarına yatması ve daha niceleri. Bu sadece kısa bir özetti siz düşünün. Resmen yürüyen red flag. Güya Ezel'e klişesin diyor ama kendisi klişeler kraliçesi yani.
En, en ve en nefret ettiğim kısım ise Nazlı'nın, arkadaşı Ecem'in flörtünden hoşlanmaya başlaması ve bunun için birbirlerine meydan okumaları oldu. Ezel'i arkadaşıyla görmesine rağmen hâlâ yanaşması, bilerek Ecem'in ve diğerlerinin canını yakmaya çalışması... Bahanesi de eski Nazlı öldü, artık beni kimse kurtaramaz. İlerleyen bölümlerde de öğreniyoruz ki Ecem Ezel'i seviyor ama Ezel de aslında Nazlı'yı seviyormuş ve yardım için Ecem'e gitmiş. Ecem de demiş ki onun gözü bir tek benle birlikte olursan seni görür. PARDON?? Sen arkadaşının böyle bir tip olduğunu bile bile nasıl arkadaş kalabiliyorsun ya düşünceye bakar mısınız. Güya bunlar üniversiteye giden yetişkin olmuş insanlar ama resmen ergen gibilerdi. Erkek karakter desen ayrı bir tuhaf zaten ilk tanıştıkları zaman sapık gibi sürekli gizli gizli kızın fotoğrafını çekip sosyal medyaya yüklüyordu ve Nazlı sesini bile çıkarmadı. Sonraki bölümlerde de her yakınlaşmalarından sonra Nazlı çekip gidiyor Ezel de geri Ecem'in yanına dönüyor. Hepsi ayrı bir delirtir insanı. Bu hikayede yanan Uğur oldu. Ben en çok Uğur'u sevmiştim. Ama Nazlı asla ve asla onu haketmiyordu zaten böyle olacağı belliydi.
Bunlar dışında karakterimizin en büyük travması ablası Buse'nin ölümü. Nazlı kendini suçluyor ve ablasını yaşatmak için kendini değiştirip onun gibi giyiniyor, onun gibi davranıyor, aileside ona Buse'ymiş gibi muamele yapıyor. Aslında ablasından tamamen zıt karaktere ve zevklere sahip birisi Nazlı. Ama son kısımlarda öğreniyoruz ki aslında en başından beri okuduğumuz karakter Buse,
ölen kişi ise ablası Nazlı'ymış. Yani karakterimizin hatırlamadığı şey aslında kendisinin Buse olması. Böyle bir ters köşeye gerek var mıydı bilemedim. Buse'nin her şeyi hatırladıktan sonra kendini bulması ve Ezel'le tekrar birlikte olmaları güzeldi ama onun Buse olması kitap boyunca yaşanılanları telafi etmiyor maalesef. Kısacası sonunu sevip sevemediğimi de bilemedim.
Yazarın kalemini çok sevmeme rağmen bu kitabı benim için hüsran oldu maalesef.
·
144 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
gülerek okudum yazdıklarını, şunu söyleyeceğim sen bu kitabı okumuşsun ama sadece okumuşsun anlamaya ve hissetmeye çalışmamışsın en basitinden bu kitapta yazan italik cümleleri gerçekten anlamaya çalış insanın kendisiyle çatışmasını bir benlik kurma mücadelesinden aslında hayatta neleri her gün görüp yok saydığımıza varana kadar her şeyi anlatıyor bakış açını değiştirerek bir daha okumalısın bence