Puan vermedi·174 syf.····Okunma: 12 Nisan 2025 13:25 "İnsan bazen dayanamayıp bir günahkârı da sevebiliyor."
Sonra hayatının cinayetine kurban gidersin. Bu budur. Agatha Christie romanlarında hiçbir zaman tek bir suçlu yoktur. Genelde bir şeyler bilip susan insanlar suçluya istemeden de olsa yardım etmiş olur. Yani suçluyu tahmin edebildim mi? Açıkçası suçlu aramak yerine herkesin hikayesini anlamaya çalıştım. Gerçekten de herkes bir parça hikayeye ortaktı. Cinayeti işlemeyenler suçsuzdur diyemiyorum. Direkt yalan söylemeyenler doğru konuşmuştur da diyemiyorum. Bir şeyleri gizleyenler de yalan konuşmuş oluyor bu durumda. Yine de buradaki kızcağız bence en suçsuz insandı. Çünkü hiç kimse ailesinin yükü ile yaşamamalı. Hele hele kendi tercihlerinin sonucunu yaşamaya başladıktan sonra. Yine de olacak olan oluyor. Adam kendi babasını öldürdü. Hangi adam olduğunu söylemiyorum. Ama bence kadını daha fazla öldürdü. Güvenini öldürmek bir insanın hayatta işlenecek en büyük cinayettir. Bir daha hiç kimseye güvenmemek sosyal açıdan alınmış en büyük yaradır. Bu yaraya sahip insan her gün ölür.
Yani şöyle bir durup kitabı genel olarak düşünüyorum. Herkes bu işe ortak ya. Kimisi kardeşlerin isteğine susarak kimisi uzaktan bakarak kimi kimliğini gizleyerek kimi ne bileyim hiçbir şeye karışmayarak kimi sadece yanlış kişiyi severek. Sonuç itibarıyla ortada bir cinayet varsa her zaman bu cinayetin ortakları da olur. Maddi ya da manevi. Şu an Gazze'nin Alev Alev yanma sebebi 2 milyar müslüman . Ben bu konudan uzaklaşamıyorum. Hiçbir Müslümanın bu konudan uzaklaşmaması gerekiyor. Stadlara gidip parasını basıp üstelik, bas bas fener galatasaray beşiktaş diye bağırırken meydanlarda gazze diye bağırmadığınızı da hatırlayın. Maça gidince gururla paylaşım yapıyorsunuz ya arada vicdanınızı rahatlatmak için gazze'yi de paylaşın. Ama yapıyorsunuzdur eminim yapıyorsunuzdur çünkü desinler. Her okuduğunuz kitaptaki cinayeti Müslüman kardeşlerin katledilmesine bağlamıyorsanız suçlayın kendinizi. En azından kendinize buğz edin. Boykot saçmadır diyen insanlarla tartışmayın peki ama onları da buğz edin. Adam senin inadına kola ısmarlayacağım dediği zaman o ortamı terk edebilin mesela. Bununla düzelmez denildiği zaman düzeltilecek şeyi öğret bize diye bilin. Hani müslümanız ya. Hani bazı konularda otorite biziz ya. Bir şeyleri temsil ediyoruz ya. Gerçekten temsil ederim. Paçandan zina akması beni hiç ilgilendirmiyor , dilinden yalanın gıybetin eksik olmamasıyla zerre kadar ilgilenmiyorum. Ama Müslüman kardeşlerin katledilirken onlara hep dalga geçilen karınca misali Ateş taşımayın. Su taşımıyorsunuz bari Ateş taşımayın. İşte benim bu cinayet romanının sonunda anladığım şey bu. Ortada bir cinayet varsa bunun ortakları da olur ve çoğu zaman bu ortaklara sen de katilsin denildiği zaman şok geçirirler. 2 milyar müslüman'a ben her gün söylüyorum. Hepimiz katiliz. Bundan önceki nesiller de katil. Yıllardır müslümanlığa bir boykot uygulanıyor Müslümanlar bir yerlerde sürekli eziliyor horlanıyor ama hiç kimse uyanmıyor ayağa kalkmıyor. Bu işin yazılımını ben yazmalıyım demiyor hiç kimse. Bu bulaşık tabletini ben üretmeliyim dememiş şimdiye kadar hiç kimse gördük. Ya ödeme sistemi? Bir troy ödeme sistemine geçtim diye neredeyse alışveriş yapamadım birçok yerden. Bu normal bir şey mi? Bunun Filistin ilgisi yok. Bunun açık açık Türkiye'yi katletmekle ilgisi var. Benim ödeme sistemimden nasıl başka devletler fayda sağlayabilir? Ben bir ürün alıyorum diye zaten devlete vergimi veriyorum Bir de ödeme sistemi yüzünden x ülkesine ödeme yapıyorum vergi veriyorum ekstra. Bunlar mı normal olanlar bunlar mı boykotun saçma hale getirenler bunlar mı boykotu filistin'le ilişkilendirilmesi. Bu cinayet ortak bir cinayet. Bu cinayet 2 milyar Müslüman'ın ortak işlediği bir cinayet. Filistini Filistin gibi bir sürü azınlıkta olan Müslüman ülkeyi göz göre göre katlediyoruz, yetmiyor uyanmadığımız için kendi ülkemizi de yavaş yavaş katlediyoruz katletmişiz. Ben kendim sütten çıkmış ak kaşık falan değilim Allah'a şükür bunun da farkındayım. Bu yaşıma kadar da mışıl mışıl uyuduğumu da biliyorum. Aslında benim de utançtan bir kelime bile edemem gerekiyor. Ama yok ya ben en büyük buğzu kendime yapıyorum rezil bir insanım sadece kendimi düşündüğüm için bunca yıl. Bundan hiç gocunmuyorum. Ben bazı şeyleri Filistin meselesini uyanarak anladım. O kadar değersiz ki canım. O kadar hiçim ki. O kadar yokum ki. Çünkü bir idealim yok çünkü Allah rızası için hiçbir şey yapmamışım bu yaşıma kadar. Evet içimde bir şeyler var biliyorum bir şeyler izlediğimde gördüğümde gözlerim doluyor kalbim doluyor ama faaliyet sıfırmış. Yani Allah o hisleri vermiş bana ama ben kullanmamışım. Belki film izleyip ağlamışım belki kalbim kırıldı diye ağlamışım. Başkalarının acısıyla dertlenmek yerine abuk subuk hallere girmişim. O yüzden oturduğum yerden çok rahat bir şekilde herkesi kınayabiliyorum. Niye çünkü kendimden biliyorum. Ne boykotu küçümseyen insanlara hak veriyorum ne de maddi manevi kötülükle bağını kesmemiş insanlarla bir yere varabileceğimize inanıyorum. Kolay değil biliyorum gerçekten insanın nefsini susturup daha büyük idealleri düşünmesi hiç kolay değil. Ama şey çok kolay. Ayağının takılıp ertesi güne uyanmamak çok kolay. Filistin'de insanlar bombalanıyor ya bundan çok farklı değil onlar için. Sonuç itibarıyla ikisinde de ertesi güne farklı bir yerde belki ruhen uyanıyorsun ve artık hesap başlıyor. Kim daha kolay verecek bu hesabı? Müslüman kimliğini gizleyip cinayete ortak olanlar mı yoksa Müslüman kimliğini alnına yapıştırıp Allah Allah diye can verenler mi? Evet. Bir dava insanın hayata bakışını değiştirmiyorsa o davaya baş koydum dememek gerekiyor. Benim hayatta bir sürü problemlerim var öyle gözüküyor. Görünüyorum daha doğrusu. Benim bir kişilik yalnızlığım çok büyük bir problem değil bir avuç Müslümanın 2 milyar içerisindeki yalnızlığı dehşet asıl. Müminin bir delikten iki defa ısırılmaması gerekiyor ya bunun her olayda böyle olması gerekir. Başkasının hakkını savunmadığım bir dünyada kendi hakkımı da savunamayacağım. Ne unutacağım yine yanılacağım yine ısırılacağım çünkü asıl vazifemi yapmamış olacağım. Başkalarının çocukları Alev Alev yanarken ben kendi çocuğumun sadece ateşi için kaygılanıyorsam imanı için hiçbir kaygı hissetmiyorsam yine yanılacağım. Yine kandırılacağım. İşte böyle. Yani okuduğum kitabı izlediğim filmi yürüdüğüm yolu konuştuğum kelimeyi her şeyi bütün varlığımla Allah'ın bundan muradı nedir diye düşünmediğim sürece ben düz yolda bile yamuk yürümeye devam edeceğim. Her cinayet her katliam aklıma Filistin'i getirmiyorsa ben yine yoldan çıkacağım. Neyse ne ben insanların hakkımda ne düşüneceklerini çoktan bıraktım düşünmeyi. O yüzden yine söylüyorum hep söyleyeceğim inandığım doğruları aldığım nefeste bile işletmeye devam edeceğim. İşine gelen benim arkadaşımdır işine gelmeyene yol orada. Son bir şey daha söylemek istiyorum içinde bırakmayı sevmiyorum. Gerçekten ya insanlar alev alev yanarken keyfine bakan insanlardan nefret ediyorum. Gerekirse alnınıza yapıştırın, bilemiyorum nasıl ispat edeceğinizi de kendinize kalmış ama gerekirse üzüldüğünüzü alnınıza yazın bir şeyler yaptığınızın altını çizin , bu Seren olarak benim beklentim neyse ki rabbim kalplerdekini bildiği için sadece kalbinizde olması yeterli bu iyiliğin. Yoksa ben vallahi durmadan gördüğüm şeyleri Allah bin türlü belanı versin diyorum Allah senin gibi müslümanın işte hakkını versin diyorum. Senin yahudi'den ne farkın var diyorum. Neyse ki bu işler serene kalmamış seren'e kalsaydı gerçekten diyorum ya bırak 2 milyarı 2 milyon müslüman belki bulamazdım dünyada. Kendimi de dahil ederek diyorum Allah imanımızı arttırsın Allah inancımızın dayanağını arttırsın yoksa bizim yaptığımız kendi imanımıza kastımız çok daha büyük bir cinayet.