Günün Birinde Acıyı Keşfeden Bir Cocuğun Öyküsü
Puan vermedi·184 syf.··
Beğendi
·2025 6. kitabı
·18 saatte okudu
·Okunma: 12 Nisan 2025 14:01
O kadar güzel incelemeler yapılmış ki kitap hakkında , birçok insanın da hayatında yer edinmiş bu kitap . Bunların üstüne benim yazacağım şeylerin pek etkisi olur mu sanmam ama ben de kitabın bende bıraktığı izlerden bahsetmek isterim biraz.
Çok şanslıyım ki ben bu kitaba bu kadar çok geç kalmadım daha 12 yaşlarında okuma fırsatım olmuştu.
Tabi o zaman kendini Zeze 'nin yerine koymak daha kolay ondan bu kadar etkiledi beni diye düşünüyordum. Ama kitabı okuyunca aslında hala aynı yerde olduğunu , aynı izleri barındırdığını gördüm.
Kitabı ilk okuyuşumda babaannemin kerpiç evinde elektrikli bir ısıtıcının önünde gözümde yaşlar ile kapatmıştım kapağını .Bugün kitap biterken yine oraya götürdü beni Jose Mauro De Vasconcelos.
.
.
Yeryüzünde hiçbir şey kutudaki bir çocuğun fark edilmeyen sevgisi ile kıyaslanamaz diyordu Stefhan Zweig .Bu çocuklardan biri de şüphesiz ki Zeze .
Küçücük yaşında herkesin duygularını anlayan ve biraz mutlu edebilmek için uğraştığı halde her zaman dayak yiyen ufak bir çocuk.
Kendisini seven biri ile karşılaşınca içine şeytan kaçmış dedikleri çocuk nasıl da masum bir melek oluyor bir anda.Portuga da diyor ya ona "Sevgiye bu kadar doyumsuz bir çocuk görmedim senin kadar." diye.
Evet , çünkü o sevgiyi Portuga ile görüyor, öğreniyor, "Senin olmadığın hiçbir hayal kurmuyorum." ," benim babam sensin." diyecek kadar çok seviyor hem de.
Çünkü ailesinden gördüğü sevgi hep bir karşılık bekliyor ondan . Ama Portuga onu karşılıksız seviyor .
Belki hayat şartları insanı çok zorluyor yeri geldiğinde ama hiçbir şart ve koşul bir babanın 5 yaşındaki çocuğunu bayıltana kadar kemer ile dövmesini kabul ettiremez.Zaten Zeze de bunu kabul etmiyor ve içindeki sevgisizlik ile öldürüyor babasını.
.
.
Çoğumuzun da kitabı bu kadar benimsemesinin sebebi kendi yalnızlığı, sevgisizliği ya da özlemi.
Şunu anladım ki ben bu kitabı kaç defa okursam da kaç yaşımda okursam da son sayfasına düşen hep gözyaşı oalack.Hem zaten bu kitaptan öğrenemedim mi insanın kitaplara da ağladığını.
.
. Hayatımızdaki Portuglar hiç gitmesin gökyüzüne :)
·
1 +1'leme
·41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.