El kızı
Merhaba kitap dostlarım,
Bugün okuyup etkilendiğim ve gönül rahatlığıyla tavsiye edebileceğim bir kitapla geldim: Orhan Kemal’den okuduğum ikinci eser. Orhan Kemal’in kitapları der susarım… Gerçekten her birini ayrı bir hevesle okuyacağıma eminim.
Bugün kitabı bitirdikten sonra şöyle hissettim: Hayat gerçekten susanlar için bir cehennem. Ne yaparsan yap, sesini duyurmaya bak. Sesini duymalarını bekleme ve kimse adına karar verme; çünkü cevaplar senin beklediğin gibi olmayabilir. Hayat biraz da cesaret işi sanki… Bazen de “ne olacak ki” deyip davranmalısın.
Bir taraftan da diğer karakterleri düşündüm. Hiçbir şey kötülük kadar kötü değil. Bir insan, hayat mücadelesi verirken bu kadar aşağılık, bu kadar küçülmemeli ve bu kadar bencil olmamalı. Orhan Kemal, bu kitabında toplumun aile üzerinde ki etkisini ele alıyor. Karakterleri tek tek analiz ediyor, bütün duygularını okuyucuya geçiriyor ve okuyucu gerçekten hüznü, acıyı, öfkeyi, mutluluğu hissediyor.
Kitap öyle güzel kaleme alınmış ki bittiği zaman karakterlerin hayatlarını düşündürürken, verdikleri kararları da sorguluyorsunuz. Kendi payınızı çıkarabileceğiniz çok şey var burada.
Hacer Hanım’ın hırslarını, Nazan’ın suskunluğunu ama hiç yılmayışını, Haldun’un büyürken verdiği mücadeleyi, mazhar’ın seçimlerini, Neriman’ın hayatı akışında yaşamasını ve komşularının çıkarcılığını, kötülüğünü derinden hissedeceksiniz.
Ben kitabı severek ve çok beğenerek okudum. Okuyanların yorumunu merak ediyorum.
Okumayanlar için şimdiden keyifli okumalar diliyorum.
Kitapla kalın!
Bu yolculukta bana arkadaşlık eden canıma teşekkür ederim. bir kitabı sana unutulmaz kılmama vesile olduğun için.
Okudunuz mu ?
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.