Hyunam-dong Kitabevi benim için bir kitaptan çok daha fazlasıydı. Sessizce kalbime dokundu, içimde unuttuğum duyguları uyandırdı. Her sayfasında sanki ben vardım; kırgınlıklarım, kaybolmuşluğum, aradığım o sakin liman... Kitabevinin sıcaklığı, insanların yaralı ama umutlu hikâyeleri bana "yalnız değilsin" dedi usulca. Bazı cümlelerde gözlerim doldu, bazı satırlarda içim hafifledi. Okurken sadece bir hikâye okumadım; içimde bir yolculuğa çıktım. Ve sonunda şunu anladım: bazen iyileşmek için tek ihtiyacımız olan şey, bir kitap ve o kitabın kalbimize dokunan sessiz sesi...
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.