Aslında ben aşk romanı falan beklemiştim ama okuyunca çok ters köşe oldum. Abi kardeşin hikâyesini okuyoruz. Ama kardeşimiz fena kıskanç aslında kıskanç değil de pek hasetleniyor, kin güdüyor. Kitap boyunca Seniha'nın yaptıkları için hiç de onu suçlamadım. Onu o hale getiren ailesi idi. Anne ve babası abisinin okuması için her şeyi yapıyorlar ama Seniha için kılları kıpırdamıyor desem yeri. Hep erkek çocuk üstünlüğü var. Kızı habire ellerinin tersi ile itiyorlar. Çirkin de zaten algısı da var. Eee bu şartlarda Seniha'nın yaptıkları bence az bile. Ailede sevilmedin ki, sevgi denen şeyi tatmadın ki...
Abisi evlenince bu sefer de yengesi Mükerrem'in abisine olan saf ve temiz duygularına hasetlik ediyor. Gerçi sonrasında Mükerrem de az coşmuyor hani. İkinci Madam Bovary desem pek de yanlış demiş olmam. Sevgisizlik rüzgarında ordan oraya savrulan Seniha abisi ve yengesine etmediğini bırakmıyor. Abiye karşı olan öfkesi ve kini yok artık dedirten cinsten. Ağzım açık okudum cidden. Gidişata bakınca sonu tahmin etmek zor değildi ama gene de aklımda olan sonun çok fazlası oldu.
Yazardan okuduğum ilk kitaptı ve uzun zamandır listemde idi. Okuyanlardan da duyduğum yorumlar karşısında beklentim tavandı. Beklenti karşıladı mi derseniz sevdim ama bir tık beklenti altında kaldı.
·
114 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.