Bazen kabına sığmaz hisseder insan kendini. Öyle bir daraltı duyar ki sanki içi değil ruhudur sıkılan, bükülen. Çünkü içinde var olduğu kişiyi sevmiyordur. Olması gereken yerde hissetmiyordur. Aynı kitapta bahsedilen çaylak ailesindeki şahin gibidir. Bir yerlerde dolaşır durur ama o yer zihninde gezinip durduğu nokta değildir. O noktaya ulaşmak ister ama onu ensesinden yakalar kara bir el ve bırakmaz asla. İzin vermez ki insan uçsun gitsin, şahlansın. Bir el, bir çare, bir deva, bir yol gösterici aranır. İşte bu kitap benim yol gösterici kitaplarımdan. Hem limitlerin sadece ben olduğumu anlatıyor hem de kitaptaki deyişle kafesten çıktıktan sonra beynimdeki kafesten kurtulmam için yol gösteriyor. İçimde tuttuğum, cesaret edemediğim, tepkilerden çekindiğim vb. her şeyi yaşadığım bir meselem var ki onu yapma konusunda iyi bir öğüt oldu bana. Umuyorum ki şu dünyadan sadece gelip geçen alalede bir yolcu olmayayım. Sevgiler.
·
9 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.