EĞER YAŞARSAM-kitap yorumuİnceleme
Filminin fragmanını izlememle bende merak uyndıran, adını sıkça duyduğum bir eser oluyor kendisi. Konusundan da kaynaklı merakım dolukça fazlaydı ve açıkçası kafamı dağıtmak istediğim zamanlara saklıyordum. Beğeneceğimi düşünerek Alacakaranlık, iki hayat arasında gibi eserlere benzeterek beklentiyle başladım ama beklentilerimi hiç karşılamadı diyebilirim.
Konusundan kısaca bahsedersem;
Mia, küçük erkek kardeşi Teddy, anne ve babasıyla Oregon da yaşayan hayatının bir parçası olarak çello çalan sessiz sakin olgun bir kızdır. Müzikle hep içli dışlı olmuştur hayatı boyunca. Artık öğretmenlik yağam babasının gençken bir müzik grubu olması dışında erkek arkadaşı Adam da rock türünde bir gruba üyedir ve çok ünlü olma yolunda emin adımlarla ilerliyordur. Bu çevrede hayatını geçiren Mia, karlı bir günde ailesiyle çıktığı sabah yolculuğunda trafik kazası yapmaları sonucu bambaşka bir serüvenin içinde bulur kendini. Annesi babası ve kardeşi kaza sonucu yaşamını yitirirken Mia ölüm ve haşam arasında kalmıştır. Kendini hastanede görür ama bedeninin içine giremez, sadece sessizce ölüm döşeğindeyken olanları, çevresinin tepkisini izler. Mia’nın yaşamayı mı ölmeyi mi tercih edeceğini, bu tercihi nasıl yapacağını öğrenmesini okuyoruz biz de.
Öncelikle yazarın dili çok ama çok basit, yavandı. Evet, akıcı ve kesinlikle zor bir dili yoktu ama bu basitlik, cümlelerin konuşma dilinde yazılmış gibi olması, ufacık bir betimlemenin bile olmayışı , edebiyattan yoksunluk beni çok rahatsız etti eser boyu. Sanki liseli birinin wattpad kitabını okuyormuşum hissiyatı verdi (kötü anlamda demiyorum zamanında çok oludum ama bu tecrübeli yazardan beklemediğim düşük bir dil performansıydı bu).
Konusunda bakılacak olursa çok duygusal ve acıklı bir hikaye. İnsan okurken düşünüyor ve hayatın nasıl ince bir çizgide olduğuna şaşırıyor, sevdiklerini kaybetme korkusu dürtüyor ve ayrıca oldukça sıradışı fantastik kısmı da var kitabın. Mia’nın dışardan olanları ruh gibi izlemesi ve bedenine girememesi vb. Ancak böyle hem dram hem fantastik ögeleri barındıran aslında özgün bir sonuç çıkarabilecek konuyu yazar hiç güzel işleyememişti bana kalırsa. Konu resmen heba olmuş gibi geldi. Ne duygular bana geçti, ne karakterler, ne durumun acısı, dram, fantastik ögelerin canlandırması… asla ama asla etkilenmedim. Bunun sebebi bence anlatım tarzıydı. Sanki oldu bittiye geliyordu her şey eserde. Kötü dublajlı bir film izliyormuşum gibi hissettim okurken. Hiçbir diyalog doğal değil gibiydi.
Karakterlere hiç alışamadım ve her cümleleri abartı, yazarın okuyucuyu etkilemek in yazmış olduğu izlenimini veren cümlelerdi. Özellikle Mia ve Adam karakteri beni sinir etti. Çok fazla içlerine giremesem de hareketleri, kurdukları anlamsız süslü cümleler, verdikleri tepkilerin saçmalığı (Mia’nın ailesi öldükten sonraki sakinliği ve hiçbir şey olmamış gibi sevgilisi mi düşünüp durması beni şoka soktu, çok kötüydü.” Beni sinirlendirmeye yetti.
Her karakter ve kitaptaki her cümle yapmacık geldi bana. Klasik dublajlı ve düşük bütçeli amerikan gençlik filmi gibiydi. Alacakaranlık kalitesi hissedemedim kitapta.
Kafa dağıtmak için bile olunmaya değmez bence tamamen boşa zama kaybı. Başka eserler okuyun bence bunun yerine. Belki filmi güzeldir onu deneyebilirsiniz.
Genel anlamda hiç sevmediğim bir eser oldu. Hızlı bitti ama kesinlikle bu hıza bile değmez. Akıcılığı sırf bitsin artık diye okumaktan ve meraktan kaynaklı ( bir de basit dil ve büyük punto)
Önerebileceğim bir eser olmadı ne yazık ki…
·
79 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
