"Hüzünlenen insan Allah'ı hatırlar."
Ene, kalemi ile ilk kez tanıştığım kitabı yazarın. Ve hayran kaldım kalemine. Üzerine söyleşi yaptık yazarla ne kadar mütevazı biri bizzat tanımış oldum.
Kitaba gelirsem; Bursa kadısı Mahmud Efendi'nin gördüğü bir rüya ile her şeyden vazgeçip Üftane Hazretlerine talebe olmasını ve kadılıktan Evliyalık mertebesine ulaşmasına giden süreci bizlere anlatıyor.
Aziz Mahmud Hüdâyi, ölmeden nefsini öldürüyor. O nefsine değil nefsi ona tabi oluyor. Hepimizin içinde bir iç ses yok mu? Bazen iyi söylediğini düşünürüz bazen de bizi kötülüğe sevk ettiğini fark ederiz. Ama genelde hepimiz doğru söylediğini düşünürüz. Aklımızın devreye girdiğini sanırız. Ama aslında nefstir kendisi ve bizim hoşumuza gidecek vesveseleri çok rahat yaptırır. Köle eder kendisine. O yüzden sürekli "Allah'ım nefsimizin şerrinden sana sığınırız."deriz. Farkındayız nefsimizin ne kadar tehlikeli olduğunun ama yine ona uymaktan kurtulamayız. Sen bizleri koru Rabbim. Amin...
Kendinimizi farkımıza varmamızı sağlayacak bir kitap. Adını iç ses koyduğumuz gerçekte Nesf'in nasıl olduğunu anlayabileceğimiz bir kitap. Varlıktan vazgeçip Allah'ı yoklukta bulan Mahmud Efendi ile çıkacağımız yolculuğun sonunda nefsin katlarını göreceğiz. Bittiğinde, kapağı kapattığımızda aslınsa kendi kendimizle konuşmadığımızı bizimle konuşanın kim veya ne olduğunu farkedeceğiz...
Tavsiye ederim. Kitapla ve sevgiyle kalın...
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.