MS. 161-180 yılları arasında,Roma İmparatorluğu yapmış stoacı filozof Marcus Aurelius’un,çıktığı bir seferde aldığı notların, öldükten sonra kitap haline getirildiği “Kendime Düşünceler”, hayatınızda en az bir kere okumanız gereken harika bir eser.
Aurelius’un toplum ve birey hakkındaki tüm düşüncelerini dışa vurduğu, adeta hepsi birer ömürlük nasihat olan bu düşünceleri okurken bilge bir büyüğünüz sizi karşısına almış da hayatın tüm inceliklerini anlatıyormuş hissine kapılıyorsunuz.
Sadece olması gereken ideal devlet ve yöneticilerinden bahsetmekle kalmıyor,kendisini ve geçmişte yaşayan Sezar’ları da inceden eleştiriyor Aurelius.
Eserde beni daha çok etkileyen kısımlar ideal insan tanımlamalarındaki vurguları oldu. Basit bir yaşam sürmeyi,hoşgörülü,yardımsever,uyumlu,sabırlı,azimli ve çalışkan olmayı,kibirlenmemeyi,kaba olmamayı ve yaptığımız her güzel şeyin toplumun yararına olması gerektiğinin sürekli altını çizen Aurelius,olması gereken erdemli ve ideal insana ancak egolarımızdan arınıp içimize döndükçe ulaşabileceğimizi düşünüyor.
Kitapta altını çizmediğim yer neredeyse yok gibi ve her bölümü neredeyse üç kereden fazla okudum. Hayatıma ve düşünce sistemime de ayrıca büyük katkıları oldu. Rafa kaldırmaya kıyamayacağım kadar önemli bir kitap oldu benim için umarım siz de benim kadar seversiniz.
·
171 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.