İlk başlarda, ilk 300 sayfada sıkıldım ama diğer sayfalar su gibi aktı.
İlk kitapta daha çok sıkılmıştım. Johnny'nin yaralı hâlini okumak ve zavallı Shane'in yaşadıklarını okumak (yemin ederim her okuduğumda ağladım, özellikle Joey... seni seviyorum) artık sıkmıştı beni.
Ama bu kitap, iliklerime kadar o liseli gençleri bana hissettirdi. Tam bir yaz kitabıydı, bayıldım bu kitaba.
Ve Johnny... En çok o merhametini seviyorum.
Johnny'nin anne babası, siz Allah’ın bir lütfusunuz ve gerçek olamayacak kadar iyisiniz. Sizi çook sevdim.
"Joey kendi evladım olsa o kadar severdim. Gerçekten, içindeki o yaralı çocuğu o kadar iyi hissettim ki...
Aslında Joey’nin kitabını okumak istiyorum ama bir yandan da mola vermek istiyorum çünkü punto küçük ve sayfa çok, beni bunalıyor.
Ama kesinlikle: bu kitabı ilk kitaptan daha çok sevdim. Seni seviyorum Tommen Erkekleri Serisi!
·
83 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.