Bir padişahın yalnızlığı ve bir harem ağasının kararsızlığı… Gücün, itaatin ve kaderin birbirine karıştığı bir hikâyeydi bu. Padişah çok yaşa diye bağıran diller, içten içe “neden bu kadar aciz?” diye sorgularken, sonunda kutsal bir kabullenişe dönüştü her şey.
Harem ağasının iç dünyası beni en çok etkileyen yerdi. Güçsüz gördüğü padişaha zamanla duyduğu saygı, hatta hayranlık… Ve Gülbede’nin ölümüyle gelen derin sessizlik. Ne oldu Gülbede’ye? Aşk mıydı, keder mi, yoksa sadece kader mi? Belki de hepsi.
Bu kitapta tarihten çok insan vardı. Yalnızlık, sadakat, sorgulama ve sonunda boyun eğilen bir kader…
Livaneli bize bir dönemi değil, bir iç sesi anlattı aslında.
·
47 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.