Dünya kalbimde büzüşüyor!
İçinde koca bir karanlık taşıyan bir adam.
Ressam Strauch.
Karanlığını kendisi hariç çevresinde gördügü 'her şeye' yansıtan.
Her şey derken gerçek anlamda her şey.
Her şeyden ve herkesten nefret ediyor Strauch.
Erkekler,kadınlar,çocuklar,hayvanlar,eşyalar,meslek grupları,olaylar,durumlar vs vs.
Nefretini donuk ve ruhsuz cümlelerle anlatıyor.Bir konudan henüz bahsetmeye başlamışken,başka bir konunun ortasında buluyorsunuz kendinizi. *Pardon başka bir kaosun*.Upuzun. Sayfalarca süren .
'Ressamlardan da nefret ediyor fakat kendi hariç :)
Bir dokunup bin ah işitmenin en somut hali Strauch un monologları.
Çoğu sorunlu kişiliğin olduğu gibi ressamın da duyguları ilk kez çocukluğunda aldığı yaralarla incitilmiş.
Kitaptaki olumsuz hava öyle boğuyor bir an önce çıkmak istiyorsunuz,ama paçanızdan tutup tekrar içine çekiyor.
Yoğun bir dikkatle okunması gereken dolu bir kitap göz gezdirilip okunabilecek tek bir sayfa bile yok.
Zordu,yordu ama değdi diyebilir miyim;
Sayılır..
·
74 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.