Bazen hiç duymadığım, bilmediğim, bir hikayeyi uzun uzun dinleyesim gelir bazen de bildiğim hikayeleri uzun uzun görmek.
Bazen tezatlıkla barışır ruhum, bazen de uyumla çatışırım.
Bazen kelimelerimin heybetine tüfekler gizlenir. Bazen de yolunu değiştirir kuşlar su içerken...
Susmaya yetişemeyip çaresiz konuştuklarım gibi her şeyi yazmaya da yetişemiyorum. Anlaşılmadığım eksik yanlarımı tamamlar bazı şiirler. Sadece insanda tazehürü değil elbet bu anlamdaki zenginlik. Satırların aradığıma koşması beni bana bulduran umuttan...
Bu şiirde onlardan biri; yazmadığım, yazamadığım, anlamadığın değil anlatamadığım acziyetimden.
Sevda, sevgi uzak yakın demeden muhabbetle bağlanıp ,anlamını hissederek bakabildiğimiz her şey demek değil mi? Kendimi anlatmaya gelince sevdadan yana dilimde tezahürü hep bir suskun doğrusu kimin değil ki?
Hacer AYAZ
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Bazen kelimelerimin heybetine tüfekler gizlenir bazen de yolunu değiştirir kuşlar su içerken...