Allah’ım…
Bazen yoruluyorum, ama kimseye söyleyemiyorum.
Çünkü güçlü durmaya alıştım…
Ama içimden içime çöktüğüm anlar var.
Ne olur, yorgunluğumu Sen bil.
Beni kendime bile anlatamadığım yerlerde
Sen anla, Sen sar, Sen toparla…
Gülüşüm eksilmesin, ama sahici olsun.
İyiyim derken, gerçekten iyi olayım.
Kalbim kırılmadan incelik taşısın,
Ruhum yorulmadan sevmeye devam etsin.
Kimseye yük olmadan yaşayabileyim,
Ama kendimi de ihmal etmeyeyim…
Ve ne olur Allah’ım…
Ben bazen yalnızca Senin “Ben buradayım” demene muhtacım.
Âmin.
Cuma Bozkurt