Finlandiya/Hijalmar Procope
SESSİZ KOMŞUM Ruhumun derinliğinde bir kapalı oda var İçinde hiç karşılaşmadığım bir kimse oturur Bir yalnız ihtiyar, mezar gibi sessiz, Bir evsiz barksız, eşsiz dostsuz. Kim acaba o bir kiracı mı sadece? Yoksa bir filozof kişi mi yalnızlığı seven? Yüzüne bakılmasından öylesine korkan Kendi sesini duymaktan bile çekinen. Kapıyı vuruyorum girmek istiyorum odasına İçerde tek başına sessiz yaşayanın; Dostça selam verip görüşmek düşüncem Ve ona güç vermek, sevgimi belirtmek. Cevap yok. Yine eskisi gibi sessizlik, sessizlik Duraladım, ne yapacağımı şaşırdım doğrusu Oysa anahtar deliğinden kapalı odanın Sızan ışık da açıklıyor ki komşum uyanık.
Sayfa 529 - undefined
··1 alıntı·
53 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Çok güzel bir şiir, güzel ve ince. Paylaştığınız için teşekkür ederim.