İlber Ortaylı’nın Türkiye’nin Yakın Tarihi kitabı, tarih meraklıları için bir giriş kapısı, fakat bu kapının ardında hem derinlikli analizler hem de soru işaretleri bulunuyor. Kitap, özellikle Cumhuriyet’in kuruluş süreci, modernleşme çabaları ve toplumsal dönüşüm konularında Ortaylı’nın yıllara dayanan birikimini yansıtıyor. Ancak bu birikim zaman zaman okuyucuya “daha fazlası olmalıydı” dedirten bir eksiklik hissi de bırakıyor.
Ortaylı, tarihsel olayları bir kronolojiye boğmadan, köşe yazısı gibi anlatıyor. Ancak bu anlatı üslubu, yer yer fazla yüzeysel kalıyor. Özellikle tartışmalı ya da çok boyutlu meselelerde yazar, çoğu zaman kendi bakış açısından öteye geçmiyor.
Kitabın en büyük artısı, okuyucuyu tarih üzerine düşünmeye ve araştırmaya teşvik etmesi. Ortaylı’nın zaman zaman sert, zaman zaman öğretici dili; tarih bilgisini ezberletmekten çok düşündürmeyi amaçlıyor.
“Tarihi bilmeyen toplumlar, yaşadıkları felaketleri tekrar yaşar.”
"Osmanlı İmparatorluğu gürültüyle ve aniden ortadan kalktı. Büyük imparatorluklar artlarında üç-beş yıllık değil, yüz yıllık sancılar bırakır."
“Bir toplum inkılap yapmadan yaşayamaz; ama inkılabı da yaşatmak ayrı bir mücadeledir.”
·
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.