1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Emine Gök Değirmenci
Gönderi Sahibi
"Mehmed’e"
Gidişin bir sessizlikti,
bütün sesleri susturan.
O günden beri dünya döndü,
ama içimde zaman durdu, Mehmed.
Adını her andığımda
boğazıma bir dua düğümleniyor.
Gülüşün—gizli bir hatıra,
gözlerimin gerisinde saklanıyor.
Bir fotoğraf değilsin,
bir mezar taşı hiç olmadın.
Sen, her nefeste biraz daha
içimde yaşayan hasretsin.
Ne zaman bir çocuk güler,
ne zaman bir motor sesi geçer uzaktan—
birden, her şey sen oluveriyor.
Mehmed…
Bazı kardeşler gitmez aslında.
Sadece görünmeden bekler,
en derin yerimizde.