Öncelikle şunu belirtmeliyim ki ben bir edebiyatçı ya da sağlam bir okur falan değilim. Hattı sayılır arkadaşlarla okuyup anladığımız kadarıyla kitap postmodern bir anlayışla yazarın kendi dilinden yazılmış. Bence kitap o kadar sıkıcı ki kitabı okurken Nuri Bilge Ceylan’ın filmlerini izlerseniz, filmler size çok güzel gelecektir.(bu arada şahsi fikrim nurinin de filmleri iyidir.) Neyse kitaba dönersek kitap resmen Japon müziğinde dans eden kimono giymiş kızlar gibi, ellerini bir sağa bir sola yaparken kafalarıyla da bunu takip ettikleri dansa benziyor. 15 bölümden oluşan kitabın bence tek güzel bölümü son bölüm. Tabi hemen akla bu yazar neden ödül almış o zaman ya da zaten ödül almış tüm yazarlar sıkıcı gelir normal insanlara diye gelebilir. Kitabın derinine inerseniz içinde anı, röportaj, tiyatro gibi farklı sanat dallarını da kullanmış. Bunun yanı sıra freud, lacan bilmem kim gibi bilinç olayları da var sanırım. E tabi ödülde böyle zenginliklere bakıyor galiba.
Ezcümle, eğer bu kitabı okuyacaksanız size başarılar ve sabır dilerim
·
154 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.