Tarikat eleştirisi mi denilmeli yoksa genel olarak toplum eleştirisi mi emin değilim. Eserde tarikatların 13.yüzyıldaki işlevlerini yitirip bambaşka bir motivasyonla varlık sürdürmesi anlatılıyor. Elbette eser yazıldığı dönemde çok ama çok eleştirilmiş ve yazar sık sık kendini açıklama gereği hissetmiş. Eserdeki çoğu karakterin ahlaki açıdan son derece zayıf olması okuma zevkimi epey düşürdü. Halide Edip de esere buna benzer bir eleştiri yapıyor ama eleştirinin sonunu tatlıya bağlayarak Nigar aslında mağdur eden değil, edilen karakterdi diyor. Ben buna pek katılmıyorum. Yakup Kadri'nin çoğu eserinin ana karakteri şımarık, ahlaksız, yaptığı hareketin devamını düşünmeyecek kadar düşük zekalı kadınlar ne yazık ki. Burada da sırf ilgi budalalılığı yüzünden tarikata giren bir halanın güzel yeğenini tarikat şeyhine sunması, (iğrenç bir kelime farkındayım ama yazarın yaptığı da bu) yeğenininse eşini ve çocuklarını bırakıp bu şeyhin adeta kapatması olarak yaşaması eserin ana konusu olarak ilerliyor. Arka plandaki toplumsal eleştiriler güzel olsa da bu kadar düşük seviyeli karakter ve onun yanlışlarını görmekten çok sıkıldığım için Yakup Kadri eserlerine biraz ara vermeye karar verdim. Seniha, Leyla, Nigar... Her kitapta karakterin adı değişiyor ama sığ, düşüncesiz ve ahlaksız hareketi aynı kalıyor. Halide Edip'in Handan'ı da Yakup Kadri'nin karakterleri gibi okumuş çevreden çıkmış bir kimsedir ama onda düşünen, anlayan, hepsinden öte hisseden bir kadın karakter görürüz. Umarım Yakup Kadri'nin de böyle karakterleri vardır. Tek başına bu kitabı okusam son derece sever ve yüksek puan verirdim, şimdi ise hep aynı karakteri farklı isimde okumaktan bıkmışlıkla eseri beğenmeden bitiriyorum.
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.