Melekleri Ürkütmek, bana unuttuğum şeyleri hatırlattı; yavaşlamayı, kalbimi dinlemeyi, kırılganlığı bir zaaf değil, bir insanlık hali olarak görmeyi... Kemal Sayar’ın kelimeleri sanki içimden geçenleri ben fark etmeden önce sezmiş gibi. Bu kitap, kalabalıklar içinde yorulmuş, iç sesi kısılmış herkes için bir soluklanma alanı. Sayfalar ilerledikçe, sanki içimde bir yerlere dokunuluyor, unuttuğum saflık ve merhamet usulca kendini hatırlatıyor. Melekleri ürkütmemeyi öğrenmek, belki de yeniden insan olmaya yaklaşmak demek.
·
52 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.