Antoine de Saint-Exupery - Küçük Prens
Büyüdükçe unuttuklarımızı bir çocuğun gözünden tekrar hatırlamak… Belki de Küçük Prens’in bize yaptığı en kıymetli şey bu. Sayfalar ilerledikçe aslında ne kadar uzaklaştığımızı görüyoruz o en saf halimizden. Sevmenin, anlamanın, sabretmenin ne demek olduğunu, bir çiçeğe bağlanmanın ne kadar derin bir şey olduğunu unuttuğumuzu…
Küçük Prens’in gülü var mesela. Sıradan bir çiçek gibi değil onun için. Çünkü diyor ki:
“Gülümü benim için bu kadar önemli kılan şey; ona harcadığım zamandır.”
Bu cümleyi okuduğumda içim kıpır kıpır oldu. Çünkü bir şeyi özel yapanın ne olduğunu bazen biz de unutuyoruz. Sevgi, zamanla ve emekle örülüyor; tüketerek değil, büyüterek yaşanıyor.
Küçük Prens’in yolculuğu boyunca karşılaştığı o büyükler dünyası… Her biri aslında bizim hayatımıza birer ayna gibi. Kimimiz yönetici, kimimiz kendine hayran, kimimiz sürekli hesap yapan birer yetişkin olmuşuz. Ama Prens hâlâ bir çocuğun kalbinde yaşıyor. Temiz, meraklı, sorgulayan… Ama en önemlisi hisseden.
Yazarın dili çok sade ama çok katmanlı. Her yaştan insana başka bir şey söylüyor. Bir çocuk okuduğunda hayal kuruyor, bir yetişkin okuduğunda içi sızlıyor. Çünkü bazı kitaplar okunmak için değil, hatırlanmak için yazılır. Ve bu kitap da onlardan biri.
“İnsanı güzelleştiren kalbidir. En önemli şeyleri gözle göremezsin.”
Bu alıntıyı her okuyuşumda içimde bir şey titriyor. Çünkü gerçekten de en önemli şeyleri görmek için bakmak değil, hissetmek gerekiyor. Ve biz bunu ne zaman unuttuk, bilmiyorum.
Küçük Prens’in bizi alıp götürdüğü o küçük gezegenlerde aslında kendi iç dünyamızda dolaşıyoruz. Ve belki de en çok kendimizi arıyoruz bu yolculukta.
| Esra
·
56 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.