Fıtrat Pedagojisi bize neyi öğretiyor?
Kitabı henüz bitirdiğim üzere bende kalan etkisini kelimelere dökmeyi istiyorum.
Her çocuk Allah’tan bir fıtratla gelir. Bu fıtrat sevgiyle beslenir, emekle büyür, vefa ile taçlanır. Bu da her ebeveynin evlat yetiştirirken onları şekle sokmasından değil onların şeklini keşfetmesinden ve korumasından geçer.
Çaba olmadan fıtrat gelişmez. Sorumluluk almadan ruh olgunlaşmaz. Kendisine ve bununla birlikte yetiştirdiğine emek vermeyen ebeveynin sonrasında yetiştirdiği çocuktan “neden kimse beni anlamıyor, sevmiyor, önemsemiyor” ifadesini defalarca duyması kaçınılmaz olur.
Kız veya erkek fark etmeksizin ebeveynin sonunda gördüğü; ufacık bir sorumluluk verildiğinde yerinden kalkıp uflayan, sorumluluk almayan, her şeyi ebeveynden bekleyen, çözüm üretmek nedir bilmeyen, kendisine bin giden aileye bir bile gidemeyen, teknoloji içinde boğulan, kafelerde ne canla başla kazanılan o parayı israf eden, çalışmak istemeyen, çalıştığında tasarrufa ve yatırıma gitmeyen, teşekkürü bilmeyen, sürekli depresif, hedefsiz, mutsuz bir kişilik olacaktır.
Bu yazdıklarım kendim de dahil özünde asıl öğretmenin ne olduğunu bilmesi gereken her bireye gelsin!
Bilakis fıtratına dönen ebeveynin yetiştirdiği de fıtratın özüne dönüşecektir.
Fıtratın özü ise;
Kendini bilmek, Yaradan’ı tanımak, sorumluluk üstlenmek, emeğe değer vermek, vefalı olmak, şükretmek ve sabretmek demektir. Fıtratına ters düşen bir yaşam tarzı benimseyen her bir ebeveynin yetiştirdiği çocuk mahiyetinde hüsrana uğraması kaçınılmaz olacaktır.
Sevgi YT
·
147 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.