"Ağaçları sevme yeteneğinde çok fazla insanlık vardır." Kirpinin Zarafet, sayfa 150
Kitabın ritmini yakalamak kolay değil. Bir ağacın kök salıp büyümesi gibi zahmetli. Belki yazarın amacı budur: Sabırla okuyanlara meyvelerini vermek. Binlerce yıllık ağaçların, kurgunun temeline yayılıp, karakterleri de içine alarak dallanıp budaklanmasını seyrediyorsun. Kapağı oldukça manidar. Ağır bir ders kitabı havasında ilerliyor sayfalar. Aslında ekolojik bir farkındalık kitabı Her Şeyin Hikayesi. Fakat herkesin okuyabileceği bir kitaptan ziyade ağaçlara aşık insanlara hitap ediyor. Karakterlerin çoğu marjinal tipler: Bir yıl boyunca ağaçta yaşayacak kadar. Kitabı cazip hala getiren önemli bir özellik bu. Tek sıkıntısı duyguların geri planda kalması. Kitabı anlasam dahi içimde büyütemememe sebep oluyor. Öğrensem de pek hissedemedim, cümleler kimi zaman parıldasa bile. Genel olarak Amerikan Edebiyatı'ndan çok hoşlanmıyorum bu yüzden. Nadir sevdiğim yazarlar (Ursula Le Guin, Mark Twain vs) dışında beni düşündürüyor ama etkilemekten aciz. Öyle işte. Olay önemli değil ben yavaş şeyleri seviyorum diyorsanız, bir şans verebilirsiniz. Keyifli okumalar.
·
187 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.