İz, beni derinden etkileyen bir baba-kız hikâyesiydi. Verda'nın babasına olan özlemi, pişmanlıkları ve keşke'leriyle yüzleşmesi beni çok sarstı. Özellikle 'Parmaklarım büyüdü diye mi tutmuyorsun artık ellerimi?' satırı içimi dağladı. Canan Tan, duyguları öyle güzel aktarmış ki, okurken gözyaşlarımı tutamadım. Kesinlikle tavsiye ederim, ama duygusal olarak hazırlıklı olun."
·
7 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.