Yazar:
Canan Tan
Tahmini Okuma Süresi:
11 sa. 11 dk.
Sayfa Sayısı:
395
Basım Tarihi:
Mart 2011
Yayınevi:
Altın Kitaplar
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
ISBN:
9789752113251
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Türk Yazarların Final Sorunu :)1000Kitap
Puan vermedi·395 syf.·
2025 62. kitabı
Sevgili 1K'nın gerçek kitap okurları...
Alıntılara verdiğiniz değer kadar, kelimelerin arka planına kulak kesilen incelemelere de değer veren o kıymetli okur topluluğu...
Efenim hoşgeldiniz sefa getirdiniz :)
Bugün evde küçük bir tatlı telaşı vardı: Kız kardeşim mis gibi un helvası kavurdu, ben de yanına nefis kukiler yaptım. Çayı özenle demledim, kahveyi köpüklü hazırladım; ikramların hepsi hazır.
Sizin tek yapmanız gereken şey, şöyle yamacıma gelip oturmak... Bağdaş kuralım, sohbetin sıcaklığına birlikte dalalım. :)
———
Canan Tan'ı "İz" kitabıyla tanıdım. Bu bir incelemeden öte, yüreğimde biriken bir serzeniş aslında...
Son zamanlarda okuduğum yerli yazarlarımızın eserlerinde ortak bir tema keşfettim: Sayfaları çevirirken içinize işleyen güçlü bir giriş, sizi içine çeken bir kurgu, adeta nefes alıyormuşçasına canlanan karakterler... Fakat gelin görün ki, final perdesi aralanırken yaşanan o tatlı heyecan, yerini bazen bir burukluğa bırakıyor. İstisnalar elbete ki var, fakat ne yazık ki son dönem okumalarımda bu hisle sık sık karşılaşır oldum.
"İz" de tam olarak bu duygunun peşime düştüğü kitaplardan biri oldu.
Canan Tan'ın naif üslubu, her cümleyi bir nakış gibi işleyen kalemi, karakterlerinin iç seslerindeki o samimi titreşimler gerçekten takdire şayan. Kitabın bazı sayfalarında gözlerim doldu, bazı satırlarda kalbim yerinden oynadı. Duygunun kitaba yayılışı, ruh halerinin aktarımı o kadar güzeldi ki, kendimi sık sık "Evet, işte bu!" derken buldum. 'Bu kitap gerçekten çok özel bir yere sahip olacak' diye düşündüm.
Ne var ki, 400 sayfa boyunca ördüğü o duygu yüklü atmosfer, finalde aynı etkiyi taşımakta zorlandı. Öyle ki, kitabı kapattığımda içimde, "Keşke son da başlangıç kadar güçlü olsaydı..." cümlesi yankılandı.
Bu bir eleştiriden ziyade, bir okurun
çok geç olmadan..
İz
Sevgili Canan Tan…Yine yapmışsın yapacağını.
İz, Bir kız evladın babasına duyduğu derin özlemin,söyleyemediklerinin,içine attıklarının ve o inatçı gururunun getirdiği pişmanlıkların romanı.
Öyle satırlar vardı ki, anne ve babasıyla büyümüş biri olmama rağmen karakterin yaşadığı sızı iliklerime kadar işledi.
Demek ki bazı duyguların bize geçmesi için birebir yaşamaya gerek yokmuş; iyi yazılmış bir acı, insanın kendi içinde bir karşılık buluyor.
Ebeveyn olmak gerçekten zor. Evlilikler bitiyor, hayat ayrılıyor, yollar ayrılıyor; ama çocuklar bu ayrılıklar arasında savruluyor. Biz yetişkinler eş olarak anlaşamayabiliriz, fakat çocukların anneye de babaya da aynı anda ihtiyacı olduğu gerçeğini değiştiremeyiz.Ne bir çocuk anne yerine baba bulabilir ne de baba yerine anne..
İyi eş olamasak bile, iyi ebeveyn olma çabası bizim elimizde. Kitapta bu gerçeği öyle sakin ama öyle ağır bir yerden işliyor ki, okurken insan hem üzülüyor hem de durup düşünüyor.
Hüzün,özlem ve iç hesaplaşmalarla ilerleyen roman, sonunda beklenmedik bir ters köşe ile karşılıyor okuru.Ve o final, insana sadece hikayeyi değil, kendi hayatındaki kırık yerleri de düşündürüyor.
Ve son olarak…
Anne babalarımız hayattaysa, onları ne kadar çok sevdiğimizi söylemek için bugünü seçmek belki de en doğrusu. Çünkü bazen “ sonra” diye ertelediğimiz şeyler bir bakıyoruz ki hiç gelmiyor..
Daima sevgiyle kalın:))
Puan vermedi·395 syf.·
2025 241. kitabı
İz
Sevgili Canan Tan…Yine yapmışsın yapacağını.
İz, Bir kız evladın babasına duyduğu derin özlemin,söyleyemediklerinin,içine attıklarının ve o inatçı gururunun getirdiği pişmanlıkların romanı.
Öyle satırlar vardı ki, anne ve babasıyla büyümüş biri olmama rağmen karakterin yaşadığı sızı iliklerime kadar işledi.
Demek ki bazı duyguların bize geçmesi için birebir yaşamaya gerek yokmuş; iyi yazılmış bir acı, insanın kendi içinde bir karşılık buluyor.
Ebeveyn olmak gerçekten zor. Evlilikler bitiyor, hayat ayrılıyor, yollar ayrılıyor; ama çocuklar bu ayrılıklar arasında savruluyor. Biz yetişkinler eş olarak anlaşamayabiliriz, fakat çocukların anneye de babaya da aynı anda ihtiyacı olduğu gerçeğini değiştiremeyiz.Ne bir çocuk anne yerine baba bulabilir ne de baba yerine anne..
İyi eş olamasak bile, iyi ebeveyn olma çabası bizim elimizde. Kitapta bu gerçeği öyle sakin ama öyle ağır bir yerden işliyor ki, okurken insan hem üzülüyor hem de durup düşünüyor.
Hüzün,özlem ve iç hesaplaşmalarla ilerleyen roman, sonunda beklenmedik bir ters köşe ile karşılıyor okuru.Ve o final, insana sadece hikayeyi değil, kendi hayatındaki kırık yerleri de düşündürüyor.
Ve son olarak…
Anne babalarımız hayattaysa, onları ne kadar çok sevdiğimizi söylemek için bugünü seçmek belki de en doğrusu. Çünkü bazen “ sonra” diye ertelediğimiz şeyler bir bakıyoruz ki hiç gelmiyor..
Daima sevgiyle kalın:))İzlerimm...1000Kitap
Merhaba sevgili okurlar keyifli okumalar...
İz kitabını elime bir merakla aldım ve okudukça iyi ki başlamışım dedim. Canan Tan ’ın dili o kadar akıcı ki, sanki biri karşında oturmuş bütün hikâyeyi sana anlatıyor. Hem duygusal hem de yer yer eğlenceli bir havası var.
Bazı yerlerinde resmen merak içinde kalıyorsun; “eee şimdi ne olacak?” diye kendimi sayfa çevirirken bulduğum çok oldu. Yazar tam böyle ipuçlarını bırakıp seni biraz bekleten bir tarzla yazmış, o da kitabı daha sürükleyici yapmış.
Hikâyede insanların birbirinde bıraktığı izler çok doğal anlatılmış. Bir söz, bir hata ya da bir anı… hepsi karakterlerin hayatını şekillendiriyor. Okurken “tamam, ben de böyle hissetmiştim” dediğim yerler oldu. Hem hüzün var, hem umut, hem de akıp giden bir samimiyet…
Kitap bittiğinde, kendi hayatıma bile şöyle bir dönüp baktım: “Benim izlerim neler?” diye. İşte bu yüzden İz, hem keyifli hem de düşündüren bir okuma oldu benim için.
Canan Tan ’ın dili o kadar akıcı ki, sanki biri karşında oturmuş bütün hikâyeyi sana anlatıyor. Hem duygusal hem de yer yer eğlenceli bir havası var.
Bazı yerlerinde resmen merak içinde kalıyorsun; “eee şimdi ne olacak?” diye kendimi sayfa çevirirken bulduğum çok oldu. Yazar tam böyle ipuçlarını bırakıp seni biraz bekleten bir tarzla yazmış, o da kitabı daha sürükleyici yapmış.
Hikâyede insanların birbirinde bıraktığı izler çok doğal anlatılmış. Bir söz, bir hata ya da bir anı… hepsi karakterlerin hayatını şekillendiriyor. Okurken “tamam, ben de böyle hissetmiştim” dediğim yerler oldu. Hem hüzün var, hem umut, hem de akıp giden bir samimiyet…
Kitap bittiğinde, kendi hayatıma bile şöyle bir dönüp baktım: “Benim izlerim neler?” diye. İşte bu yüzden İz, hem keyifli hem de düşündüren bir okuma oldu benim için.Hadi inceleyelimmmSayfa Arası Yıldızlar
Bir hikâye var İz’de…
İnsanın kalbine sessizce sokulup orada ince bir çizik bırakan.
Okurken sanki her sayfada biraz daha kararan bir gökyüzünün altında yürür gibi…
Hafif bir melankoli, hafif bir merak, biraz da içe çöken bir ağırlık.
Cümleler akıp gidiyor ama bir yanın sürekli dönüp duruyor:
“Bu yol nereye varacak?”
Sanki bir düğüm var, çözülmesini bekliyorsun.
Kitap boyunca bir şeylerin eksik, bir şeylerin yarım kaldığını hissediyorsun; bunu yazarın o kendine özgü duygusal dili biraz daha derinleştiriyor aslında.
İçindeki çatışmalar, yaşanan kırılmalar, suskunluklar…
Hepsi seni çekiyor, okutan o.
Ama sonunda…
İçinde bir boşluk.
Sanki uzun bir yokuşu çıkmışsın da zirvede nefeslenmek isterken yol birden bitivermiş gibi.
Final dokunmuyor; değmesi gereken yere tam değmiyor.
Toplanan duyguların karşılığını bulamadığın o an var ya…
İşte kitap tam orada seni biraz kendi haline bırakıyor.
Hikâyenin ağırlığı var, dili kuvvetli, duygusu sarsıcı ama son sayfada aradığın o derin kapanış, o güçlü dokunuş gelmiyor.
Bir "iz" bırakıyor yine de ama daha keskin, daha unutulmaz olabilecekken…
Gölgede kalıyor.
Ve sen kitabı kapatırken diyorsun ki:
Anlayacağınız işte öyle!Sayfa Arası Yıldızlar
Lisedeyken sevgili ağabeyimle birlikte ödüllü kısa metraj filmleri izlerdik. Her defasında “nası yani?” dedirtecek bir sonla biteceğini bile bile hep izlerdik :) Bu seferki kısa değil bildiğiniz bir tv dizisi tadında bir kitap. Oyunculuk şahane senaryo pöffff
Ünlü ve başarılı bir avukatın beklenmeyen intiharıyla sarsılan yine başarılı bir avukat olan kızının, babasının ölümünün ardındaki İz arayışını konu aldığı söylenen kitapta: biz daha çok yaşanmamış yaşanamamışların yürekte bıraktığı derin İz leri okuyoruz.
Soğuk bir kış gecesi alınabilecek en acı haberle çıktığımız bu yolculukta duygusal anlamda epey hırpalandık yalan yok!… Bir kız evlat için dünyanın en güvenli limanıdır ‘BABA’. En güçlü bağla en güzel anıları tecrübe edende kaybın acısı; her şeye rağmen umduğunu bulamayan, kopukluklarla savrulan, sevgi ve şefkatten mahrum kalanlarda ise pişmanlıkların acısı derindir. Ötesi yok söz konusu BABAdır.
Duygusal betimlemeler, anne-kız, baba-kız ilişkileri, evlilik, aile, kayıp-yas, sevgi-aşk gibi kavramları öyle derinlemesine ve güzel işlemiş ki aradığımız İz bahsi açılınca “aa evet bi de o vardı di mi?” diyoruz o kadar uzak düşüyoruz konudan.
Bölümler arasında yetmez olaydan koptuğunuz diye şehir turları da yapıyoruz üstelik ve soruyor Canan Tan
‘Nasıldı?’ diyor, ‘ yol arkadaşlığımdan memnun kaldın mı?’
Kendi cevabına ilave yapıyorum ‘Dağ tepe gezerken gösterdiğin yol arkadaşlığına on numara verdim (ama aradığın İz i bulma konusundaki) yol arkadaşlığından sıfır not ortalamasıyla sınıfta bıraktım’(s287)
Dedim ya kısa metraj değildi ama duygusal buhranlar içinde bitti gibi bişey… Sonuç yok, yani var gibi yok.. Aslında var da yok daha doğrusu yok ama çaktırmayın işte canım siz de!?.!?….?!
İz arayışını konu aldığı söylenen kitapta: biz daha çok yaşanmamış yaşanamamışların yürekte bıraktığı derin İz leri okuyoruz.
Soğuk bir kış gecesi alınabilecek en acı haberle çıktığımız bu yolculukta duygusal anlamda epey hırpalandık yalan yok!… Bir kız evlat için dünyanın en güvenli limanıdır ‘BABA’. En güçlü bağla en güzel anıları tecrübe edende kaybın acısı; her şeye rağmen umduğunu bulamayan, kopukluklarla savrulan, sevgi ve şefkatten mahrum kalanlarda ise pişmanlıkların acısı derindir. Ötesi yok söz konusu BABAdır.
Duygusal betimlemeler, anne-kız, baba-kız ilişkileri, evlilik, aile, kayıp-yas, sevgi-aşk gibi kavramları öyle derinlemesine ve güzel işlemiş ki aradığımız İz bahsi açılınca “aa evet bi de o vardı di mi?” diyoruz o kadar uzak düşüyoruz konudan.
Bölümler arasında yetmez olaydan koptuğunuz diye şehir turları da yapıyoruz üstelik ve soruyor Canan Tan
‘Nasıldı?’ diyor, ‘ yol arkadaşlığımdan memnun kaldın mı?’
Kendi cevabına ilave yapıyorum ‘Dağ tepe gezerken gösterdiğin yol arkadaşlığına on numara verdim (ama aradığın İz i bulma konusundaki) yol arkadaşlığından sıfır not ortalamasıyla sınıfta bıraktım’(s287)
Dedim ya kısa metraj değildi ama duygusal buhranlar içinde bitti gibi bişey… Sonuç yok, yani var gibi yok.. Aslında var da yok daha doğrusu yok ama çaktırmayın işte canım siz de!?.!?….?!Hiç kimse babasız kalmasın·395 syf.·
8/10
2025 31. kitabı
Yıldızlarımla bu kitabı okumak finali begenmemek Karakter Bülente saydırmak çok keyifliydi
---
Verda, annesi ve babası hayattayken baba sevgisinden mahrum bırakılmış bir çocuk.
Anne sevgisi, bir nebze olsun anneannesi tarafından desteklenmiş olsa da, babasından bilinçli şekilde uzaklaştırılmış.
Yeri geldiğinde "kâfirin kızı" gibi ifadelerle incitilmiş, masum kalbi kırılmış.
Babasını görmek istediği hâlde uzak kalmak zorunda kalan küçük bir yürek…
Hayatına giren ilk erkek tarafından da yaralanmış.
Yetmemiş gibi, kendinden yaşça büyük birini –belki de içindeki sevgisizliği doldurur umuduyla– sevmeden eş olarak benimsemiş.
Babası ayran gönüllü biri. Gönül defteri oldukça karışık.
Avukatlık mesleğinin duayenlerinden, iş hayatında çok başarılı ama özel hayatı tam bir karmaşa…
Kitapta öyle saçma ilerleyen yerler vardı ki, insan bazen hikâyenin içine girip "Hemşerim, dur, ne yapıyorsun?" demek istiyordu.
İnsan karısına böyle mi davranır ağzının ayarı yok mu demek istedim
Tabii bu karmaşada Bülent de nasibini aldı.Verda çok yanlız bırakıldı.
Ama…
Yazar, babasının öldüğü yerde Verda'nın duygularını öyle güzel aktardı ki, hakkını vermem gerek.
Bu bölüm gerçekten beni başka bir dünyaya götürdü.
*Babalar, her kızın kahramanıdır.*
Verda her şeye rağmen babasına hayrandı.
Merhaba sevgili okurlar, umarım hepiniz iyisinizdir:)
İZ...
Bazı olaylar bizde hiç geçmeyecek 'iz'ler bırakır. Geçer, geçecek deriz lakin yüreğimizin bi köşesinde kalır o izler...
Canan Tan'ın İz kitabında bazı duygular çok yoğun olarak okuyucuya hissettiriliyor. Benim için bu duyguların başını pişmanlık çekiyor açıkçası, özlem, suçluluk gibi devam ediyor. Varlığında yanında olamadığı babası için duyduğu pişmanlık Verda karakteri ile çok güzel bir biçimde yazıya dökülmüş bence. Yazarın okuduğum ikinci kitabı ve bu kitabının da gayet akıcı olduğunu söylemek istiyorum. Kitabın duygusal yönden güçlü olduğunu söylemiştim ama aile bağlarının önemini de bence çok güzel bir şekilde vurgulamış sevgili Canan Tan . Kitabın sonunda ki ters köşeyi beğendiğimi söyleyebilirim ama beklediğim gibi bir final bulamadım maalesef:(
Aile yapısı hakkında güzel bir kitap diyebilirim ve tavsiye ederim sevgili okurlar.
Keyifli okumalar dilerimm✿
@__Mutena
İz kitabında bazı duygular çok yoğun olarak okuyucuya hissettiriliyor. Benim için bu duyguların başını pişmanlık çekiyor açıkçası, özlem, suçluluk gibi devam ediyor. Varlığında yanında olamadığı babası için duyduğu pişmanlık Verda karakteri ile çok güzel bir biçimde yazıya dökülmüş bence. Yazarın okuduğum ikinci kitabı ve bu kitabının da gayet akıcı olduğunu söylemek istiyorum. Kitabın duygusal yönden güçlü olduğunu söylemiştim ama aile bağlarının önemini de bence çok güzel bir şekilde vurgulamış sevgili Canan Tan . Kitabın sonunda ki ters köşeyi beğendiğimi söyleyebilirim ama beklediğim gibi bir final bulamadım maalesef:(
Aile yapısı hakkında güzel bir kitap diyebilirim ve tavsiye ederim sevgili okurlar.
Keyifli okumalar dilerimm✿
@__Mutena
Yazar pek çok kıymetli malzemeyi tezgaha koymuş (darda kalıp hayatını gözden çıkaran mesafeli baba,karşı tarafın temas kurmaya zorlayan avukatı,annenin gençlik hikayesi ,kızın çalkantılı başlayan ilişkileri,sonradan çıkan üvey kardeş,eski nişanlılık,babanın çalışma odasında bulunan anahtarlar...) ama sonuna geldiğinizde bu malzemelerin israf olduğunun ve doyurucu bir ürün çıkmadığının hayal kırıklığını yaşıyor insan.. sürükleyici bir gizem elinizden tutup bir yere kadar götürüyor ama bulduğunuz şey vaadedilen tatmini vermiyor. Türk dizisi kıvamında bir sahnede buluyorsunuz kendinizi. İş adamı mafyalar,girift aile ilişkileri,karanlık hesaplar .. Diğer tarafta aşırı idealize edilmiş kahramanlar; aşırı dürüst,başarılı,gizemli,meşhur bir baba ve onun prensip sahibi hırslı kızı,çok yetenekli gazeteci.. (Ben bunu sevmiyorum. Kahramanların akış içerisinde insan üstü olmaları kitapla bağ kurmamın önüne geçiyor. ) Diğer taraftan olay akışı ve sürükleyicilik oldukça iyidi. Hızlıca okunup bitebilecek cinsten çok karmaşıklaşmadan,kolay anlaşılır bir kitap. Çerezlik roman okuma ihtiyacına yeterli olabilir
Göğsümde Sessizlik diye bir mevsim var.
Bir kız çocuğu için Baba yaşı kaç olursa olsun her zaman ilk aşkı, arkasında güvendiği bir Dağı, gölgesinde dinlendiği kocaman bir çınardır.
Kariyerinde zirveye ulaşmış ünlü bir avukat ve avukatın İntiharı ile ölümün ardındaki sır perdesini aralamak kahramanımız verdaya düşüyor. Ölüm perdesinin arkasındaki sır verdayı nereye sürükleyecek, izleri takip ederken hayat ona ne sürprizler sunacak, yolu belki de kendi geçmişine özlemlerine çıkacak Hayat bu sürprizlere her zaman gebe.
Sizler de Avukat Vedat'ın sır perdesini aralamak hayatın verdaya hangi süprizleri hazırladığını öğrenmek bir kız çocuğunun babasına olan sevgisi ile tanışmak istiyorsanız İz kitabını okuyun.
Okurken sizi hem duygulandıracak hem de düşündürecek keyifli okumalar.
İz kitabını okuyun.
Okurken sizi hem duygulandıracak hem de düşündürecek keyifli okumalar.İzEdebiyat & Roman
Kitabı okumadım her satırın da yaşadım adeta,
Yazarın dili içten samimi, sizide içine alarak bir hayat yolculuğuna birlikte çıkarıyor...
Avukat Vedat beyin hukuk bürosunda daktilograf olarak çalışan Meliha hanımla olan kaçamak ilişkisi, bu ilişki nedeniyle Meliha hanımın aileye yakınlaşması, ev işlerine bile yardımcı olması, bu durumu Avukat beyin evine ziyarete gelen eşinin yakınlarının gözlemleyip kızlarını uyarması,
Sonuçta Avukat bey ile Eşinin şiddetli geçimsizlik nedeniyle ayrılması, bu ayrılıktan sonra Meliha hanımında eşinden aynı nedenle ayrılıp, Avukat Vedat beyle evlenmesi, sonuçta Avukat beyin vekaletini aldığı bir davanın sahiplerinin arkasında ki karanlık ilişkiler nedeniyle ilkelerinden ödün vermemek için intihar etmesi.
Avukat Verda'nın Babasının cenazesine gittiğinde aile fertleriyle beraber Meliha hanımın Avukat beyden kalan evde onları karşılaması...
Verda'nın Batarist Muzo ile kısa süre içerisin de başlayıp biten aşkı...
Birbirlerinden ayrılan eşlerin geride kalan çoçuk ve çocuklarının yaşadığı depresif olumsuzluklar, hayatlarını idame ederken ayrı Anne ve Babanın ilgi ve sevgisinden yoksun bir yaşamın güçlükleri duygu dünyasında ki sarsıntılar..
Babanın intiharına neden olan sebebin ne olduğuna dair Avukat Kızı Verda'nın bu ölüm nedenini bulabilmek için Babasının evinde ve Hukuk bürosunda iz sürmesi kitaba adını vermiş.
Çayyolu davası diye adı geçen Avm inşaatının Aslanlı, Alpagut aileleri arasında ki, mülküyet proplemi, Davanın Savunmasını ilk evvel Vedat beyin üstlenmesi, vefatından sonra Kızı Verda'nın davayı üstlenmesi, Aslanlı Holdingin Patroniçesi Mebrure hanımın Tasvip etmediği Kızının Evliliği, İşlenen cinayetler.
Verda'nın Annesinin Demas/Alzheimer Hastası olması, yaşanan sıkıntılı ve zorluklarla mücadelesi...
Annesinin vefatı
Yazar Hakkında
Canan TanYazar · 44 kitap
Canan Tan Ankara'da doğdu. Ankara Üniversitesi Eczacılık Fakültesi mezunudur. Kendisi değişik edebiyat türlerindeki yarışmalarda birçok derece ve ödül aldı.
Kariyeri
"Eczacı iken, nasıl edebiyatçı oldunuz ?" sorusuyla sıkça karşılaştığını vurgulayan Tan, asıl sorunun "Edebiyatçı iken nasıl eczacı oldunuz?" diye sorulması gerektiğini belirtiyor. Bunun nedeni ise edebiyata olan ilgisinin daha önce başlaması. Lise yıllarında, Hisar Dergisi'nin düzenlediği şiir yarışmasında aldığı birincilik bu dünyanın kapılarını ona aralamış. Siyasal Bilgiler Fakültesi'nin Basın Yayın bölümünü Türkiye derecesi ile kazanarak, yakınlarının isteği doğrultusunda eczacılık fakültesini tercih etmiş, ancak daha sonra evlenerek Diyarbakır'a gelin olarak gitmiş ve orada yaşadığı süre içinde yazım hayatını sürdürse de bunları gün ışığına çıkartmamıştır. Ne Diyarbakır'a gitmesinin, ne de eczacılık mesleğini tercih etmesinin onun için bir eksik değil aksine Piraye, Eroinle Dans, En Son Yürekler Ölür adlı eserlerine birer ilham kaynağı olduğunu belirtmiştir.
Bu sıralarda yazdığı bir öykü, Hürriyet Gazetesi'nin düzenlemiş olduğu bir yarışmada birinci olmuş ve fotoroman olarak çekilmiştir. İzmir'e geldiği sıralarda da bir çok öyküsü ona ödüller getirmiştir. Bunun yanı sıra Hürriyet Ege ve Yeni Asır'da konuk köşe yazarı olarak güncel yazılar, Milliyet Pazar'da mizahi yorumlar yazmaya başlamış. İlk kitabı olan İster Mor, İster Mavi 1996'da Aziz Nesin'in birinci ölüm yıldönümünde İnkılap Kitabevi'nin düzenlediği mizah öyküleri yarışmasından başarı elde ederek basılmıştır ve aynı zamanda Canan Tan'a, Türkiye'de mizah öyküleri kitabı olan ilk kadın yazar unvanını kazandırmıştır. Devam eden mizahi öyküleri ve çocuklar için yazdığı eserleri ona bir çok ödüller getirmiştir. Asıl sağlam adımlarını yetişkinler için çıkardığı ilk roman olan Çikolata Kaplı Hüzünler ve devamında gelen Piraye adlı eserleriyle atmıştır. Hafta da üç gün ise Yeni Asır'da köşe yazıları yazmış ve 2004 yılında kazandığı köşe yazarı ödülüyle de bunu noktalamıştır. Daha sonra yarışmalara katılmaya son vermiş, okurlarının sevgisi için yazmayı sürdürmüştür.
Ödülleri
Türk Kütüphaneciler Derneği'nden, Türkiye'deki kütüphaneler bazında, "2009 yılının en çok okunan yazarı" ödülü/ 2010
İzmir Milli Eğitim Müdürlüğü'nden 2004 Yılı Köşe Yazarı Ödülü
10.Orhon Murat Arıburnu Ödülleri'nde, uzun metrajlı film öyküsü dalında Birincilik Ödülü/ 1999
İzmir Büyükşehir Belediyesi'nin Cumhuriyetin 75.Yılı Çocuk Öyküleri Ödülü /1998
İzmir Büyükşehir Belediyesi Çocuk Romanları Ödülü/ 1997
Rıfat Ilgaz Gülmece Öykü Yarışması'nda Birincilik Ödülü/ 1997
BU Yayınevi'nin Çocuk Öyküler Yarışması'nda 1. Mansiyon/ 1997
İnkılap Kitabevi'nin Aziz Nesin Gülmece Öykü Yarışması'nda basılmaya değer görülen İster Mor, İster Mavi adlı kitabıyla, Türkiye'de mizah öyküleri kitabı olan ilk kadın yazar unvanı/ 1996
1.Ulusal Nasrettin Hoca Gülmece Öykü Yarışması'nda 1. Mansiyon/ 1988
Kelebek (Hürriyet) Gazetesi'nin senaryo yarışmasında birincilik ödülü
