İz (Cep Boy)
Canan TanYazar:
Canan Tan
Tahmini Okuma Süresi:
13 sa. 29 dk.
Sayfa Sayısı:
476
Basım Tarihi:
Nisan 2013
İlk Yayın Tarihi:
Mart 2011
Yayınevi:
Altın Kitaplar
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
ISBN:
9789752115057
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Puan vermedi·480 syf.··
Beğendi
·2021 45. kitabı
·5 günde okudu
·Okunma: 16 Haziran 2021 18:47
Canan Tan.. Hasret'den sonra beni etkileyen ikinci kitap kesinlikle bu oldu. Konu seçimi başlı başına harika olmuş. Hali hazırda sürükleyici bir anlatımı olan Canan Tan bu kitabında duygusal vuruşlarıyla hem ağlatıp hem güldürdü. Hepimizin içinde yer almış yaralara dokunup, benliğimizi, kavgalarımıza, hayatın içinde kaçırdıklarımıza ışık tutmak istemiş sanki. Kaybetmek tabirini, sevdiklerine geç kalmanın ne ağır yaralar açabileceğini en derinlerimde hissettim. Kendi kayıplarıma, geç kaldıklarıma birkaç damla gözyaşıyla dönüp baktım bu kitapla. Geç kalmışlığın dönüşü yokmuş. Ya da ben öyle hissettim bilmiyorum. Ama her haliyle etkilendiğim bir kitap okudum. Yalnız bir nokta var ki, kitap biraz daha devam ettirilebilirmiş hissi uyandırdı bende. Çünkü baş karakterin sonuca ulaştığını görmek isterdim. Onun zihninde canlandırdığı şeyi değil, son bir hamle daha yapıp sonuçları görmek isterdim. Yarı da bırakılmış, zamansız sonlanmış bir filmin hissini bıraktı bende. Ama dediğim gibi genel olarak çok beğendiğim bir kitaptı kesinlikle.
https://www.instagram.com/p/CMIhmYPLzc5/
Eski gülüşlerimi arıyorum
En saf, en temiz, en tasasız çocuk gülüşlerimi...
Göğe uzanan ulu bir masal ağacının tomurcuklarında asılı kalmışlar.
Erişemiyorum...
instagram.com/p/CMIhmYPLzc5
"Parmaklarım büyüdü diye mi tutmuyorsun artık ellerimi?
Keşke hep küçük kalsalardı...
Ne oldu da ayrıldı ellerimiz baba?"
Verda babasına hayran, hatta aşık bir kız. Annesiyle babasının ayrılması, babasının başka bir kadınla tekrar evlendiğini duyması üzerine çok sevdiği, biricik kahramanım dediği babasını cezalandırıyor Verda ve zamanla babasıyla arasındaki bağ kopuyor.
Ve babasının ani ölümünden sonra kendi içinde hesaplaşan, keşkeleriyle, pişmanlıklarıyla ve içini kavuran baba özlemiyle verdiği mücadele anlatılıyor.
Tanım bellidir ...
Dünyayla arasındaki maddesel ve ruhsal tüm bağları kopmuş fanilerin er yada dişi farketmez kişisel tercihidir "intihar"
Avukat vedat ali Karacan'ın ölümü ile başlayan hikaye kızı avukat Verda Karacan 'ın ölümün ardındaki sır perdelerini aralamaya karar vermesi ile başlıyor ...
Annesi ile babası boşanmış bir kız çocuğu neler hisseder , nasıl büyür , evliliğinde ne gibi sorunlarla başa çıkmaya çalışır , sosyal çevresi , çocuğuna tutumu aslında bu konulara da ışık tutuyor , iki günde elimden düşmeyen eser merak uyandırıyor.
Babasının dışında annesinin âni rahatsızlığı ile babasının ardından annesini de kaybeden , kalabalıklar arasında yalnızlığı yaşayan bir avukatın öyküsü ...
Babasının intihar olayının ardındaki sır perdelerini aralamak için çıktığı bu yolda Verda babasının ikinci eşi , evlilik dışı çocuğunu(kardeşini) de bulması ile babasının almış olduğu davada suçlu tarafı savunduğunu farkedip tehditlere maruz kaldığı ardından davadan çekilememenin verdiği suçluluk ile canına kıydığı , ardından yarım bıraktığı davayı kızının üstlendiği fakat ailenin ardındaki karanlık sırları aralaması ve ardından davadan çekilmesi ile Son bulan bir eser, bu kadar koşuşturma sıkıntı bunun için miydi demekten kendimi alamıyorum ...
İyi okumalar ...
Eskiden Canan Tan romanları bana reklam arası gibi gelirdi öyle kafamı dağıtıp beni birer günlük mini gezilere çıkartırdı.Mesleki anlamda da edebiyatla yakından ilgili olunca; okumayı bırakmıştım açıkcası.Belki sekiz dokuz yıldır okumuyordum keşke de öyle devam etseydim.Emeğine saygım sonsuz olmakla birlikte; bu eser üstünkörü yazılan bir ev ödevi gibi olmuş.Karakterler derinlikten yoksun,kurgu basit, konu tam bir klişe ne bileyim Piraye'nin filan yazarısın sen niye bu kadar özensiz bir kitapla çıktın karşımıza?Bülent'in keskin değişimi filan o kadar gerçeklikten uzak ki.Gezi yazısını andıran bölümleri hiç saymıyorum bile.Bir an önce bitsin istedim.Sonu da bir o kadar anlamsızdı.Sonuç beğenmedim.Üzgünüm...
Yazarı tanıyanlar çekinmeden alıp okuyabilirler. Canan Tan´ın akıcı kalemi ile tanışmak için iyi bir başlangıç olabilir. Yazar hemen her eserinde yaşanmış gerçek olayları kahramanlarından dinleyip sonra akıcı uslübu ile kaleme almakta. Kitaplarında okuduklarınızın gerçek yaşamda birilerinin başından geçtiğini bilmek daha kalıcı bir etki bırakıyor okurda. Roman bittiğinde sizde başkalarının tecrübelerinden kendinize ders çıkarmış olabilirsiniz. Biz öneriyor ve gelecek nesillerimizinde olumaları için kitaplığımızda yer veriyoruz. Yazarın bir çok eseri gibi.
Karmaşık aile ilişkilerinin nerelerden nerelere geldiğini anlatan güzel bir kitap.Canan Tan'ın diğer kitapların içinde yer olan yoğun duygusallığın yanında bu kitabında artı olarak hafifte olsa poliseye tadı alabiliyorsunuz.Tavsiye ediyorum.
Türk Yazarların Final Sorunu :)1000Kitap
Puan vermedi·395 syf.·
2025 62. kitabı
Sevgili 1K'nın gerçek kitap okurları...
Alıntılara verdiğiniz değer kadar, kelimelerin arka planına kulak kesilen incelemelere de değer veren o kıymetli okur topluluğu...
Efenim hoşgeldiniz sefa getirdiniz :)
Bugün evde küçük bir tatlı telaşı vardı: Kız kardeşim mis gibi un helvası kavurdu, ben de yanına nefis kukiler yaptım. Çayı özenle demledim, kahveyi köpüklü hazırladım; ikramların hepsi hazır.
Sizin tek yapmanız gereken şey, şöyle yamacıma gelip oturmak... Bağdaş kuralım, sohbetin sıcaklığına birlikte dalalım. :)
———
Canan Tan'ı "İz" kitabıyla tanıdım. Bu bir incelemeden öte, yüreğimde biriken bir serzeniş aslında...
Son zamanlarda okuduğum yerli yazarlarımızın eserlerinde ortak bir tema keşfettim: Sayfaları çevirirken içinize işleyen güçlü bir giriş, sizi içine çeken bir kurgu, adeta nefes alıyormuşçasına canlanan karakterler... Fakat gelin görün ki, final perdesi aralanırken yaşanan o tatlı heyecan, yerini bazen bir burukluğa bırakıyor. İstisnalar elbete ki var, fakat ne yazık ki son dönem okumalarımda bu hisle sık sık karşılaşır oldum.
"İz" de tam olarak bu duygunun peşime düştüğü kitaplardan biri oldu.
Canan Tan'ın naif üslubu, her cümleyi bir nakış gibi işleyen kalemi, karakterlerinin iç seslerindeki o samimi titreşimler gerçekten takdire şayan. Kitabın bazı sayfalarında gözlerim doldu, bazı satırlarda kalbim yerinden oynadı. Duygunun kitaba yayılışı, ruh halerinin aktarımı o kadar güzeldi ki, kendimi sık sık "Evet, işte bu!" derken buldum. 'Bu kitap gerçekten çok özel bir yere sahip olacak' diye düşündüm.
Ne var ki, 400 sayfa boyunca ördüğü o duygu yüklü atmosfer, finalde aynı etkiyi taşımakta zorlandı. Öyle ki, kitabı kapattığımda içimde, "Keşke son da başlangıç kadar güçlü olsaydı..." cümlesi yankılandı.
Bu bir eleştiriden ziyade, bir okurun
çok geç olmadan..
İz
Sevgili Canan Tan…Yine yapmışsın yapacağını.
İz, Bir kız evladın babasına duyduğu derin özlemin,söyleyemediklerinin,içine attıklarının ve o inatçı gururunun getirdiği pişmanlıkların romanı.
Öyle satırlar vardı ki, anne ve babasıyla büyümüş biri olmama rağmen karakterin yaşadığı sızı iliklerime kadar işledi.
Demek ki bazı duyguların bize geçmesi için birebir yaşamaya gerek yokmuş; iyi yazılmış bir acı, insanın kendi içinde bir karşılık buluyor.
Ebeveyn olmak gerçekten zor. Evlilikler bitiyor, hayat ayrılıyor, yollar ayrılıyor; ama çocuklar bu ayrılıklar arasında savruluyor. Biz yetişkinler eş olarak anlaşamayabiliriz, fakat çocukların anneye de babaya da aynı anda ihtiyacı olduğu gerçeğini değiştiremeyiz.Ne bir çocuk anne yerine baba bulabilir ne de baba yerine anne..
İyi eş olamasak bile, iyi ebeveyn olma çabası bizim elimizde. Kitapta bu gerçeği öyle sakin ama öyle ağır bir yerden işliyor ki, okurken insan hem üzülüyor hem de durup düşünüyor.
Hüzün,özlem ve iç hesaplaşmalarla ilerleyen roman, sonunda beklenmedik bir ters köşe ile karşılıyor okuru.Ve o final, insana sadece hikayeyi değil, kendi hayatındaki kırık yerleri de düşündürüyor.
Ve son olarak…
Anne babalarımız hayattaysa, onları ne kadar çok sevdiğimizi söylemek için bugünü seçmek belki de en doğrusu. Çünkü bazen “ sonra” diye ertelediğimiz şeyler bir bakıyoruz ki hiç gelmiyor..
Daima sevgiyle kalın:))
Puan vermedi·395 syf.·
2025 241. kitabı
İz
Sevgili Canan Tan…Yine yapmışsın yapacağını.
İz, Bir kız evladın babasına duyduğu derin özlemin,söyleyemediklerinin,içine attıklarının ve o inatçı gururunun getirdiği pişmanlıkların romanı.
Öyle satırlar vardı ki, anne ve babasıyla büyümüş biri olmama rağmen karakterin yaşadığı sızı iliklerime kadar işledi.
Demek ki bazı duyguların bize geçmesi için birebir yaşamaya gerek yokmuş; iyi yazılmış bir acı, insanın kendi içinde bir karşılık buluyor.
Ebeveyn olmak gerçekten zor. Evlilikler bitiyor, hayat ayrılıyor, yollar ayrılıyor; ama çocuklar bu ayrılıklar arasında savruluyor. Biz yetişkinler eş olarak anlaşamayabiliriz, fakat çocukların anneye de babaya da aynı anda ihtiyacı olduğu gerçeğini değiştiremeyiz.Ne bir çocuk anne yerine baba bulabilir ne de baba yerine anne..
İyi eş olamasak bile, iyi ebeveyn olma çabası bizim elimizde. Kitapta bu gerçeği öyle sakin ama öyle ağır bir yerden işliyor ki, okurken insan hem üzülüyor hem de durup düşünüyor.
Hüzün,özlem ve iç hesaplaşmalarla ilerleyen roman, sonunda beklenmedik bir ters köşe ile karşılıyor okuru.Ve o final, insana sadece hikayeyi değil, kendi hayatındaki kırık yerleri de düşündürüyor.
Ve son olarak…
Anne babalarımız hayattaysa, onları ne kadar çok sevdiğimizi söylemek için bugünü seçmek belki de en doğrusu. Çünkü bazen “ sonra” diye ertelediğimiz şeyler bir bakıyoruz ki hiç gelmiyor..
Daima sevgiyle kalın:))İzlerimm...1000Kitap
Merhaba sevgili okurlar keyifli okumalar...
İz kitabını elime bir merakla aldım ve okudukça iyi ki başlamışım dedim. Canan Tan ’ın dili o kadar akıcı ki, sanki biri karşında oturmuş bütün hikâyeyi sana anlatıyor. Hem duygusal hem de yer yer eğlenceli bir havası var.
Bazı yerlerinde resmen merak içinde kalıyorsun; “eee şimdi ne olacak?” diye kendimi sayfa çevirirken bulduğum çok oldu. Yazar tam böyle ipuçlarını bırakıp seni biraz bekleten bir tarzla yazmış, o da kitabı daha sürükleyici yapmış.
Hikâyede insanların birbirinde bıraktığı izler çok doğal anlatılmış. Bir söz, bir hata ya da bir anı… hepsi karakterlerin hayatını şekillendiriyor. Okurken “tamam, ben de böyle hissetmiştim” dediğim yerler oldu. Hem hüzün var, hem umut, hem de akıp giden bir samimiyet…
Kitap bittiğinde, kendi hayatıma bile şöyle bir dönüp baktım: “Benim izlerim neler?” diye. İşte bu yüzden İz, hem keyifli hem de düşündüren bir okuma oldu benim için.
Canan Tan ’ın dili o kadar akıcı ki, sanki biri karşında oturmuş bütün hikâyeyi sana anlatıyor. Hem duygusal hem de yer yer eğlenceli bir havası var.
Bazı yerlerinde resmen merak içinde kalıyorsun; “eee şimdi ne olacak?” diye kendimi sayfa çevirirken bulduğum çok oldu. Yazar tam böyle ipuçlarını bırakıp seni biraz bekleten bir tarzla yazmış, o da kitabı daha sürükleyici yapmış.
Hikâyede insanların birbirinde bıraktığı izler çok doğal anlatılmış. Bir söz, bir hata ya da bir anı… hepsi karakterlerin hayatını şekillendiriyor. Okurken “tamam, ben de böyle hissetmiştim” dediğim yerler oldu. Hem hüzün var, hem umut, hem de akıp giden bir samimiyet…
Kitap bittiğinde, kendi hayatıma bile şöyle bir dönüp baktım: “Benim izlerim neler?” diye. İşte bu yüzden İz, hem keyifli hem de düşündüren bir okuma oldu benim için.Yazar Hakkında
Canan TanYazar · 44 kitap
Canan Tan Ankara'da doğdu. Ankara Üniversitesi Eczacılık Fakültesi mezunudur. Kendisi değişik edebiyat türlerindeki yarışmalarda birçok derece ve ödül aldı.
Kariyeri
"Eczacı iken, nasıl edebiyatçı oldunuz ?" sorusuyla sıkça karşılaştığını vurgulayan Tan, asıl sorunun "Edebiyatçı iken nasıl eczacı oldunuz?" diye sorulması gerektiğini belirtiyor. Bunun nedeni ise edebiyata olan ilgisinin daha önce başlaması. Lise yıllarında, Hisar Dergisi'nin düzenlediği şiir yarışmasında aldığı birincilik bu dünyanın kapılarını ona aralamış. Siyasal Bilgiler Fakültesi'nin Basın Yayın bölümünü Türkiye derecesi ile kazanarak, yakınlarının isteği doğrultusunda eczacılık fakültesini tercih etmiş, ancak daha sonra evlenerek Diyarbakır'a gelin olarak gitmiş ve orada yaşadığı süre içinde yazım hayatını sürdürse de bunları gün ışığına çıkartmamıştır. Ne Diyarbakır'a gitmesinin, ne de eczacılık mesleğini tercih etmesinin onun için bir eksik değil aksine Piraye, Eroinle Dans, En Son Yürekler Ölür adlı eserlerine birer ilham kaynağı olduğunu belirtmiştir.
Bu sıralarda yazdığı bir öykü, Hürriyet Gazetesi'nin düzenlemiş olduğu bir yarışmada birinci olmuş ve fotoroman olarak çekilmiştir. İzmir'e geldiği sıralarda da bir çok öyküsü ona ödüller getirmiştir. Bunun yanı sıra Hürriyet Ege ve Yeni Asır'da konuk köşe yazarı olarak güncel yazılar, Milliyet Pazar'da mizahi yorumlar yazmaya başlamış. İlk kitabı olan İster Mor, İster Mavi 1996'da Aziz Nesin'in birinci ölüm yıldönümünde İnkılap Kitabevi'nin düzenlediği mizah öyküleri yarışmasından başarı elde ederek basılmıştır ve aynı zamanda Canan Tan'a, Türkiye'de mizah öyküleri kitabı olan ilk kadın yazar unvanını kazandırmıştır. Devam eden mizahi öyküleri ve çocuklar için yazdığı eserleri ona bir çok ödüller getirmiştir. Asıl sağlam adımlarını yetişkinler için çıkardığı ilk roman olan Çikolata Kaplı Hüzünler ve devamında gelen Piraye adlı eserleriyle atmıştır. Hafta da üç gün ise Yeni Asır'da köşe yazıları yazmış ve 2004 yılında kazandığı köşe yazarı ödülüyle de bunu noktalamıştır. Daha sonra yarışmalara katılmaya son vermiş, okurlarının sevgisi için yazmayı sürdürmüştür.
Ödülleri
Türk Kütüphaneciler Derneği'nden, Türkiye'deki kütüphaneler bazında, "2009 yılının en çok okunan yazarı" ödülü/ 2010
İzmir Milli Eğitim Müdürlüğü'nden 2004 Yılı Köşe Yazarı Ödülü
10.Orhon Murat Arıburnu Ödülleri'nde, uzun metrajlı film öyküsü dalında Birincilik Ödülü/ 1999
İzmir Büyükşehir Belediyesi'nin Cumhuriyetin 75.Yılı Çocuk Öyküleri Ödülü /1998
İzmir Büyükşehir Belediyesi Çocuk Romanları Ödülü/ 1997
Rıfat Ilgaz Gülmece Öykü Yarışması'nda Birincilik Ödülü/ 1997
BU Yayınevi'nin Çocuk Öyküler Yarışması'nda 1. Mansiyon/ 1997
İnkılap Kitabevi'nin Aziz Nesin Gülmece Öykü Yarışması'nda basılmaya değer görülen İster Mor, İster Mavi adlı kitabıyla, Türkiye'de mizah öyküleri kitabı olan ilk kadın yazar unvanı/ 1996
1.Ulusal Nasrettin Hoca Gülmece Öykü Yarışması'nda 1. Mansiyon/ 1988
Kelebek (Hürriyet) Gazetesi'nin senaryo yarışmasında birincilik ödülü
