Güzel bir "ilk roman"Edebiyat
Açıkçası tek oturuşta ve zevkle okudum.
İllüstratör olduğunu söylediğinde, "...güzel sanatları kazandığımda annemin de sesi böyle çıkmıştı." (S:47) cümlesine dakikalarca güldüm.
Romanı, herkesin hayali olan Ege'de bir köye yerleşme, aslında bir şekilde sıkıntılarımızı da bırakıp yeni bir başlangıç yapma, yeni bir hayat kurma hayalinden başka bir şey değil ama "o işler öyle olmuyor!" ana fikri üzerine kurgulanmış bir kara mizah denemesi olarak algıladım ben.
"Çok canlı bir komşuluk hayatı var, ben yalnız kalmak için ölüyorum." (S:64) cümlesiyle bu durum vurgulanmış.
Yazarın ara ara bahsettiği gibi, pandemi işin bahanesi oldu, gücü yeten, cesareti olan kendisini bir şekilde sakin bir köye ya da tatil kasabasına atmak istedi ama Bodrum, Fethiye, Çeşme, Marmaris gibi yeni metropollerimiz, emlak ve arazi rantıyla nemalanan yeni mafyalarımız ortaya çıktı ne yazık ki...
Aslında istenen, biraz sakinlik ve biraz da huzur. Romanın 217. sayfasındaki, "Beni farkedince elini hemen yanına atıp oradan bir ot koparıyor kitabın arasına koyup kapatıyor. Ayracın güzelliğine, hayatın basitliğine bakıyorum..." cümlesi bu fikri çok güzel vurgulamış.
İlk romanlar biraz da yazarın özyaşamından izler taşır derler. Böyle bir tecrübesi oldu mu, ya da böyle bir hayat beklentisi mi var, bilemem ama güldüren, düşündüren usta işi bir "ilk roman" okuduğumu itiraf etmeliyim. Sıkı bir senaristin ve Ata Demirer gibi bir ustanın elinden çok eğlenceli bir Ege filmi de çekilebilir diye düşünüyorum.
Romanı kitap kurdu dostlarıma da öneriyorum.
Yazarın eline, emeğine sağlık.
·
265 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.