Hüseyin Safa'yı daha evvel okumuş değilim. Kitap hakkında yazılanlar beni meraka düşürdü. Beklediğimin üzerinde bir öykü kitabı. Vatsap konuşmaları ile öyküler arasında geçiş yapmak harika bir fikir. Yalnız tehlikeli de bir fikir. Bu saatten sonra içerisinde vatsap konuşmalarının olduğu bir başka öykü kitabı görürsem bana çiğ gelecektir. Hüseyin Safa bilerek veya bilmeyerek ortaya tek seferlik bir yenilik koymuş. Bazı işlere bakar yalnızca imrenir ve "bu benim aklıma neden gelmedi" diyebilirsiniz. Evet bu tren ne yazık ki diğer öykücüler için kaçtı. Öykülerin kurgusuna, diline, mizahî gücüne diyecek yok. Açıkçası bu kadar beklemiyordum. Her güldürene "günümüz meddahı" denmesi sinirimi bozsa da Hüseyin Safa bu meşaleyi hak ediyor sanırım. Kendisi kelimelerle karikatür çizdiğini ifade ediyordu. Kelimelerle çok daha fazlasını yapıyor bu öykülerde. Şöyle bir silkelenip uyandırdığı mesela. Daha sonra durum analizleri... Kişilerin ruh hallerini, olaylar karşısında içine düştükleri ruh hallerini, aklından geçirdikleri düşünceleri çok doğru ve çarpıcı yansıtmış. Bu da yazarın kahvede sigarasını içerken boş durmayıp, etrafını ne kadar iyi gözlemlediğine bir işaret. (Kahve ve sigara tamamen benim zihnimdeki gözlemleyen yazar profili). Ben sade bir okur olarak kusur bulamadım. Keyifle okudum. Öykü severlerin muhakkak bu eseri görmesi gerektiğini düşünüyorum. Yazarın kalemine sağlık.
·
60 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.