Sadece River’a şunu sormak istiyorum. Sevgi bunlara değer miydi?
Nereden başlasam bilemiyorum, bu kitap tam bir hayal kırıklığıydı. Yazarın 
Acıtıyor mu? ve 
Adeline’ın Peşinde kitaplarını ayıla bayıla okuduktan sonra, bu kitabını okumak bana bir çarptı. Drama seviyesinden bahsetmiyorum bile…
Başroller bile başrol değil gibiydi. River ve Mako’nun öpüşmesini bırak, aşkları bile bana geçmedi. Kitap daha az dram temposuyla ilerleseydi final bölümündeki River’ın hamile kalma kısmına sevinebilirdim
Kitabın toxiclik seviyesi yüzünden sürekli kendime “Neden bu kitabı okumaya devam ediyorum?” Sorusunu sordum ve cevabını “Çünkü Carlton yazdı.” olarak buldum. Aksi taktirde okurken öyle gerildim ve sinir oldum ki belki başkasından çıksa kitabı yarım bırakmıştım. En son böyle bir toxic ilişkiyi Euphoria dizisinde Maddy ve Nate’de görmüştüm. Bu kitap sinirlerimi öyle bir gerdi ki eğer elimde tutuyor olsaydım yırtıp atabilirdim.
Kısaca konusu, River ve Ryan’ın iki yıl süren düzenli bir ilişkileri vardır. Ryan’ın ailesiyle tanışmak için akşam yemeğine giden River, beklenmedik bir aile üyesi Mako ile tanışır. Asıl garip olan Ryan, kız arkadaşına hiçbir zaman kardeşi Mako’dan bahsetmemiştir. River ve Ryan’ın o geceden sonra ilişkileri sarpa sarar. River çocukluğunda şeytanlarla uğraşmıştır ancak asıl haberi olmadığı şey, geçmişte bıraktığı şeytanların daha yenisiyle bir hayat sürdüğü gerçeğidir. Ryan’ın ne kadar manipülasyoncu, tecavüzcü, psikopat biri olduğunu bilen Mako, kurtarıcı şövalye olmaya karar verir.
Doğrusu uzun bir inceleme olacak çünkü bu kitap hakkında çok doluyum. Carlton aslında bir mesaj vermeye çalışmış. Gerçek hayatta River gibi kızlar vardır. Çevrelerinden her zaman uyarı alırlar ama asla dinlemezler. Birini bırakmak zordur, özellikle onu sevdiğini düşünüyorsa. River’ı bir noktada anlamaya çalıştım. Ryan, ona hayatı cehenneme çevirmeye çalıştığında River’ın onu hala seviyor olma düşüncesini anlamaya çalıştım. Ama anlamadım ve bu durum kitaptan sadece nefret etmeme yol açtı.
Birini bırakabilmek için kaç nedene ihtiyaç vardır? Güvensizlik, korku, fiziksel şiddet, psikolojik şiddet, tecavüz, taciz, aldatılma… River’ın Ryan’ı bırakması için daha kaç nedene ihtiyaçı vardı? Türlü türlü işkence okuduktan sonra River’ın “Ryan’ı seviyorum” cümleleri beni tiksindirdi. Bu aşk değil, sevgili River. Bakın, kitapta o kadar iğrenç toxic ilişki geçiyor ki River’dan bile nefret etmeye başlıyorsunuz.
River’ın sürekli Ryan’ı memnun etmeye çalışması, bir şey olduğunda hatayı kendinde bulması, onun için daha fazla çabalaması, tecavüze, fiziksel şiddete maruz kaldığında bile onu affetmesi… daha sayacağım o kadar şey var ki. Ah River… sevgi bunlara değer miydi? Gerçekten değer miydi?
Gelelim asıl sinir olduğum noktalara. River, ne zaman Ryan’ın gerçek bir çöp olduğunu anlayıp onu terk ediyor? Aldatıldığını öğrendiğinde, aslında ikinci defa aldatıldığını öğrendiğinde. Şaka gibi ama o kadar taciz, tecavüz, fiziksel şiddet, psikolojik şiddet, manipülasyondan sonra aldatıldığını ikinci defa öğrendiğinde onu terk etme kararı alıyor. Diğer şeyleri görmezden geldiğin gibi bunu da görmezden gelseydin ya River? Sonra Mako ona aldattığını söylediğinde tepkisi “biliyor muydun” oluyor. Ya adam sana söylese inanacaktın sanki. Adam kaç defa uyarmasına rağmen inanmayıp ben Ryan’ı seviyorum ayaklarıyla adamı kaç defa kovmamış gibi gelmiş birde kızıyor. Neyse ayrıca Allison’la seks olayı var. O sahne için pek bir şey söylemeyeceğim sonuçta birbirlerine ilgi duydukları için değil, ihtiyaçları oldukları için seks yaptılar ancak gereksiz bir sahneydi. Eğer bunu Ryan’ın önünde, iki onun tarafından yaralanan kadınlar olarak yapsaydılar daha anlamlı olurdu. Bazen yazarların gereksiz sahneleri kitaba anlam katıyormuş gibi yazmalarına sinir oluyorum.
Kitabın konusu aslında güzel ve olaylarda dolu dolu gözüküyor ama bu olaylar temelde tek bir nedene bağlandığı için kitabın atmosferi bir türlü düzelmiyor. Bir dark romance okuru olabilirim ama bu kadar da olmaz. River ve Mako’nun bile doğru düzgün etkileşimleri yoktu. Sanki sadece acı çektirmek için yazılmış bir kitap.
Normalde 2 verirdim çünkü, kitapta o kadar fazla tecavüz, psikolojik şiddet, fiziksel şiddet ve iğrençlik geçiyor rahatsız oldum. Çok fazla drama ağırlıklı olması ayrıca sıkılmama neden oldu bir noktada kitap bitsin artık diyerek sitem ettim. Ancak, Carlton yazdığı için 4 veriyorum.
Xoxo
Acıtıyor mu? ve Adeline’ın Peşinde kitaplarını ayıla bayıla okuduktan sonra, bu kitabını okumak bana bir çarptı. Drama seviyesinden bahsetmiyorum bile…
Başroller bile başrol değil gibiydi. River ve Mako’nun öpüşmesini bırak, aşkları bile bana geçmedi. Kitap daha az dram temposuyla ilerleseydi final bölümündeki River’ın hamile kalma kısmına sevinebilirdim
Kitabın toxiclik seviyesi yüzünden sürekli kendime “Neden bu kitabı okumaya devam ediyorum?” Sorusunu sordum ve cevabını “Çünkü Carlton yazdı.” olarak buldum. Aksi taktirde okurken öyle gerildim ve sinir oldum ki belki başkasından çıksa kitabı yarım bırakmıştım. En son böyle bir toxic ilişkiyi Euphoria dizisinde Maddy ve Nate’de görmüştüm. Bu kitap sinirlerimi öyle bir gerdi ki eğer elimde tutuyor olsaydım yırtıp atabilirdim.
Kısaca konusu, River ve Ryan’ın iki yıl süren düzenli bir ilişkileri vardır. Ryan’ın ailesiyle tanışmak için akşam yemeğine giden River, beklenmedik bir aile üyesi Mako ile tanışır. Asıl garip olan Ryan, kız arkadaşına hiçbir zaman kardeşi Mako’dan bahsetmemiştir. River ve Ryan’ın o geceden sonra ilişkileri sarpa sarar. River çocukluğunda şeytanlarla uğraşmıştır ancak asıl haberi olmadığı şey, geçmişte bıraktığı şeytanların daha yenisiyle bir hayat sürdüğü gerçeğidir. Ryan’ın ne kadar manipülasyoncu, tecavüzcü, psikopat biri olduğunu bilen Mako, kurtarıcı şövalye olmaya karar verir.
Doğrusu uzun bir inceleme olacak çünkü bu kitap hakkında çok doluyum. Carlton aslında bir mesaj vermeye çalışmış. Gerçek hayatta River gibi kızlar vardır. Çevrelerinden her zaman uyarı alırlar ama asla dinlemezler. Birini bırakmak zordur, özellikle onu sevdiğini düşünüyorsa. River’ı bir noktada anlamaya çalıştım. Ryan, ona hayatı cehenneme çevirmeye çalıştığında River’ın onu hala seviyor olma düşüncesini anlamaya çalıştım. Ama anlamadım ve bu durum kitaptan sadece nefret etmeme yol açtı.
Birini bırakabilmek için kaç nedene ihtiyaç vardır? Güvensizlik, korku, fiziksel şiddet, psikolojik şiddet, tecavüz, taciz, aldatılma… River’ın Ryan’ı bırakması için daha kaç nedene ihtiyaçı vardı? Türlü türlü işkence okuduktan sonra River’ın “Ryan’ı seviyorum” cümleleri beni tiksindirdi. Bu aşk değil, sevgili River. Bakın, kitapta o kadar iğrenç toxic ilişki geçiyor ki River’dan bile nefret etmeye başlıyorsunuz.
River’ın sürekli Ryan’ı memnun etmeye çalışması, bir şey olduğunda hatayı kendinde bulması, onun için daha fazla çabalaması, tecavüze, fiziksel şiddete maruz kaldığında bile onu affetmesi… daha sayacağım o kadar şey var ki. Ah River… sevgi bunlara değer miydi? Gerçekten değer miydi?
Gelelim asıl sinir olduğum noktalara. River, ne zaman Ryan’ın gerçek bir çöp olduğunu anlayıp onu terk ediyor? Aldatıldığını öğrendiğinde, aslında ikinci defa aldatıldığını öğrendiğinde. Şaka gibi ama o kadar taciz, tecavüz, fiziksel şiddet, psikolojik şiddet, manipülasyondan sonra aldatıldığını ikinci defa öğrendiğinde onu terk etme kararı alıyor. Diğer şeyleri görmezden geldiğin gibi bunu da görmezden gelseydin ya River? Sonra Mako ona aldattığını söylediğinde tepkisi “biliyor muydun” oluyor. Ya adam sana söylese inanacaktın sanki. Adam kaç defa uyarmasına rağmen inanmayıp ben Ryan’ı seviyorum ayaklarıyla adamı kaç defa kovmamış gibi gelmiş birde kızıyor. Neyse ayrıca Allison’la seks olayı var. O sahne için pek bir şey söylemeyeceğim sonuçta birbirlerine ilgi duydukları için değil, ihtiyaçları oldukları için seks yaptılar ancak gereksiz bir sahneydi. Eğer bunu Ryan’ın önünde, iki onun tarafından yaralanan kadınlar olarak yapsaydılar daha anlamlı olurdu. Bazen yazarların gereksiz sahneleri kitaba anlam katıyormuş gibi yazmalarına sinir oluyorum.
Kitabın konusu aslında güzel ve olaylarda dolu dolu gözüküyor ama bu olaylar temelde tek bir nedene bağlandığı için kitabın atmosferi bir türlü düzelmiyor. Bir dark romance okuru olabilirim ama bu kadar da olmaz. River ve Mako’nun bile doğru düzgün etkileşimleri yoktu. Sanki sadece acı çektirmek için yazılmış bir kitap.
Normalde 2 verirdim çünkü, kitapta o kadar fazla tecavüz, psikolojik şiddet, fiziksel şiddet ve iğrençlik geçiyor rahatsız oldum. Çok fazla drama ağırlıklı olması ayrıca sıkılmama neden oldu bir noktada kitap bitsin artık diyerek sitem ettim. Ancak, Carlton yazdığı için 4 veriyorum.
Xoxo
·
189 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.