Dünyanın en ağır yüküdür; en çok sığındığın kişinin, senden uzaklaşmak istediğini hissetmek… İnsan en çok, kalmak istediği yerden gitmek zorunda kaldığında yorulur.
Cuma Bozkurt
Cuma Bozkurt··
92 Gösterim
3 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Bu aralar yaşımdan başımdan telaşlıyım, nedendir bilmiyorum? Bir çöküş, hüzün var bedenimde anlatsam buna ne kelimeler ne de noktalama işaretleri yeter. Bende yoruldum bir insana tüm sevgimi verip tüm seferberliğimi gördüğü halde beraber aynı bankta oturup emsali olmayan bazı hayaller kurup ertesi gün aynı bankta tek başıma saatlerce orda kalmayı ve kalbimin de onun bir daha gelemeyeceğini anlıyor biliyor ama gidemiyor ordan... Bir kabullenememiş var bende, bana herşeyim diyen kadın bunu bana yaparken beni hiç tanımayan insanlar dem'ek bana herşeyi yapabilirler. Hayat garipliklerle dolu, bir zamanlar en sığındığım insanla en güzel hayalleri kurarken o belki şimdi başkasıyla daha önce hiç kurmamış gibi yapıp aynı hayalleri bir başkasına kurdutuyor belki de yaşatıyor. Sizi bilmem ama ben kendime yalnızlıktan daha iyi bir dost bulamadım
İnsan yaşamadan bu kadar anlamlı ve derin hissettiremez. Umarım yaşamadan hissettirmişsindir bunları güzel sözlü adam.
İmtihan oldu, yara oldu, o bu şu değil Bir beşer değil Rabbine gideceksin denildi.. o yüzden dedim ya üzülünce ilk namaz, sevinince ilk namaz, kederle ince ilk namaz..kime ilk koştu isek hüsran oldu.yara oldu ...