hellöööğğğ kitap kurtları!
Halil Cibran 
Asi Ruhlar kitabından bahsedeceğim sizlere bugün.
Cibran’dan okuduğum beşinci kitap, yine mest etti. yalnızca kelimelerle yazılmış bir metin değil; ruhun içinden gelen bir melodi. insanın kendi benliğiyle yüzleştiği, bazen sessizce ağladığı, bazen de yüksek sesle isyan ettiği bir içsel yolculuğa adım atıyoruz her sayfada. her satırında durup düşündüren, kalbe dokunan bir eser. aşkı, inancı, toplumu, gelenekleri bir kez daha sorguluyoruz. bazı kitapları okumayıp yaşarız ya işte tam onlardan!
kitabın ilk bölümünde Cibran, geleneklerle, dayatmalarla ve toplumsal rollerle kuşatılmış bireylerin içsel mücadelesini işliyor. “Asi Ruhlar” modern dünya kafesine sıkışmış, özgürlüğün kokusunu duymak isteyenler için bir ağıt niteliğinde. ancak umutsuz değil; aksine içten içe bir isyanla dolu. Cibran burada okuyucusuna şöyle sesleniyor; “Sen, kendi gerçeğini bulana kadar yürümelisin; çünkü senden başka kimse senin yolunu yürüyemez.”
ikinci bölüm Müzik, adeta bir şiir kolajı. Cibran, müziği sadece bir sanat dalı değil, varoluşun özü olarak görüyor. sözlerin ötesinde bir dile sahip, hislerin dili. kelimeler birer nota, paragraf ise senfoniye dönüşüyor resmen.
üçüncü ve son bölümümüz Yeryüzü Tanrıları. Cibran bu bölümde, insanın tanrılarla olan ilişkisini sorguluyor. yüzyıllar boyu yaratılan tanrısal figürlerin aslında insan arzularının ve korkularının yansıması olup olmadığını tartışıyor. esasen Yeryüzü Tanrıları insandaki üç temel doğal gücü simgeliyor; güç arzusu, dünyayı yönetme arzusu ve aşk.
Cibran’ın kelimelere verdiği ruhu görmek isteyenler için güzel bir deneyim olabilir. en az Ermiş kadar sevdim. kısa bir kitap fakat anlamı derin. bireysellik, sanat ve inanç üzerine düşünen herkesin okuması gereken bir eser. daha önce Cibran okumamış olanlar için başlangıç kitabı olabilir. yazarı okumuş olanlarında ruhlarını tazeleyecek güzellikte.
herkese tavsiye ediyorum.
sevgiler, buse.
Halil Cibran Asi Ruhlar kitabından bahsedeceğim sizlere bugün.
Cibran’dan okuduğum beşinci kitap, yine mest etti. yalnızca kelimelerle yazılmış bir metin değil; ruhun içinden gelen bir melodi. insanın kendi benliğiyle yüzleştiği, bazen sessizce ağladığı, bazen de yüksek sesle isyan ettiği bir içsel yolculuğa adım atıyoruz her sayfada. her satırında durup düşündüren, kalbe dokunan bir eser. aşkı, inancı, toplumu, gelenekleri bir kez daha sorguluyoruz. bazı kitapları okumayıp yaşarız ya işte tam onlardan!
kitabın ilk bölümünde Cibran, geleneklerle, dayatmalarla ve toplumsal rollerle kuşatılmış bireylerin içsel mücadelesini işliyor. “Asi Ruhlar” modern dünya kafesine sıkışmış, özgürlüğün kokusunu duymak isteyenler için bir ağıt niteliğinde. ancak umutsuz değil; aksine içten içe bir isyanla dolu. Cibran burada okuyucusuna şöyle sesleniyor; “Sen, kendi gerçeğini bulana kadar yürümelisin; çünkü senden başka kimse senin yolunu yürüyemez.”
ikinci bölüm Müzik, adeta bir şiir kolajı. Cibran, müziği sadece bir sanat dalı değil, varoluşun özü olarak görüyor. sözlerin ötesinde bir dile sahip, hislerin dili. kelimeler birer nota, paragraf ise senfoniye dönüşüyor resmen.
üçüncü ve son bölümümüz Yeryüzü Tanrıları. Cibran bu bölümde, insanın tanrılarla olan ilişkisini sorguluyor. yüzyıllar boyu yaratılan tanrısal figürlerin aslında insan arzularının ve korkularının yansıması olup olmadığını tartışıyor. esasen Yeryüzü Tanrıları insandaki üç temel doğal gücü simgeliyor; güç arzusu, dünyayı yönetme arzusu ve aşk.
Cibran’ın kelimelere verdiği ruhu görmek isteyenler için güzel bir deneyim olabilir. en az Ermiş kadar sevdim. kısa bir kitap fakat anlamı derin. bireysellik, sanat ve inanç üzerine düşünen herkesin okuması gereken bir eser. daha önce Cibran okumamış olanlar için başlangıç kitabı olabilir. yazarı okumuş olanlarında ruhlarını tazeleyecek güzellikte.
herkese tavsiye ediyorum.
sevgiler, buse.
·
123 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.